درحال مشاهده: مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مدیریت ریسک

ادعونی
اهدای خون
موسسه محک
اهداء عضو

مدیریت ریسک

1395/06/2
15:11
امیرحسین ستوده بیدختی
حوزه مدیریت ریسک پروژه یکی از مهمترین حوزه های مدیریت پروژه میباشد عدم توجه و شناخت کافی این مبحث میتواند به شکست پروژه منجر شود در کشور ما با توجه حجم بسیار زیاد پروژه های در دست اجرا و سهم قابل توجه ایی که این پروژه ها از بودجه دولتی به خود اختصاص میدهند، جهت جلوگیری از هدر رفت سرمایه های ملی فرایند مدیریت ریسک اهمیت فق العاده ایی دارد و شرکتهای بیمه به عنوان اصلی ترین نهادهای پوشش دهنده ریسکهای مالی پروژه ها سهم به سزایی در توجه به موضوع مدیریت ریسک و نهادینه کردن روشهای علمی در سازمانها اجرایی کشور دارند.
پیچیدگی محیطی، شدت رقابت، رواج تكنولوژی های نو و پیشرفته، توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات، شیوه های نوین عرضه كالاها و خدمات، مسایل زیست محیطی و سمت گیری سازمانها از تملک داراییهای مشهود به نامشهود و… از عوامل عمده ای است كه موجب شده است سازمانها و بنگاههای اقتصادی در دوران حیات خود با ریسك های بسیار متعدد و خطرات زیاد و حتی پیش بینی نشده مواجه شوند.
بدیهی است هر سازمان باتوجه به ماهیت كار خود، ریسك های گوناگونی را تجربه می كند و در شرایط متحول امروز، اساسا موفقیت هر بنگاه به شناخت ریسك ها و نوع مدیریتی است كه بر انواع ریسك ها اعمال می كند.
مدیریت ریسك زمانی معنا و مفهوم می یابد كه شرایط با احتمال متحمل شدن زیان و عدم اطمینان مواجه شود. این نوع مدیریت شامل حوزه های گسترده ای است كه مسایل مالی، عملیاتی، تجاری، استراتژیك و حوزه وسیعتری به نام حوادث خطرآفرین را دربرمی گیرد. درمجموع مدیریت ریسك فرایند سنجش یا ارزیابی ریسك و سپس طرح استراتژی‌هایی برای اداره ریسك است.
ریسک را به چهار گروه اصلی ذیل تقسیم می­کنند:
ریسك‌های خالص یا ایستا كه ممكن است نتیجه زیان یا عدم زیان داشته باشند، مانند داشتن اتومبیل در مقابل خطرهائی كه برای دارنده آن ممكن است داشته باشد.
ریسك‌های سوداگرانه‌ كه ممكن است نتیجه زیان، عدم زیان و سود داشته باشند، نظیر فعالیت‌های تجاری یعنی خرید به نیت فروش با قیمت بالاتر.
ریسك‌های خاص كه در صورت تحقق، آثار زیانبار آن‌ها دامن‌گیر گروه كوچكی می‌شود؛ برای مثال، افراد یك خانواده كه با اتومبیل خود مسافرت می‌كنند و در راه تصادف می‌كنند یا اعضاء تیم كوهنوردی كه مسیر را گم می‌كنند و در طوفان و سرما گرفتار می‌شوند و صدمه می‌بینند.
ریسك‌های عام كه در صورت وقوع، تعداد زیادی از مردم دچار خسارت جانی و مالی می‌شوند، مانند سیل، طوفان و زلزله.
از میان این چهارگروه، ریسك‌های خالص و خاص بیمه‌پذیرند و مطلوب بیمه‌گران. زیرا كه بیمه‌گر، هم قادر به ارزیابی عوامل مؤثر در ریسك و تعیین حق بیمه است و هم، خسارت وارده در حدی است كه بیمه‌گر با مدیریت مالی مناسب توان پرداخت آنها را دارد. از دو گروه باقی‌مانده، ریسك‌های سوداگرانه به‌هیچ‌وجه بیمه‌پذیر نیست، زیرا كه عوامل مؤثر در ریسك‌های سواگرانه به‌قدری زیاد است كه بیمه‌گر نمی‌تواند همه این عوامل را شناسائی كند، در نتیجه نمی‌‌تواند حق بیمه را تعیین كند. گروه ریسك‌های عام از نظر فنی، بیمه‌پذیرند، زیرا كه با تواتر و شدت متغیر، در گذشته اتفاق افتاده و احتمال وقوع آنها در آینده نیز وجود دارد. از آن‌جا كه دامنه خسارت‌ها در صورت تحقق ریسك عام بسیار وسیع و توان مالی بیمه‌گر نیز برای پرداخت خسارت، محدود است، مطلوبیت چندانی برای بیمه‌گر ندارد. افزودن بر این، تأمین پوشش بیمه اتكائی برای ریسك‌های عام نیز به سادگی امكان‌پذیر نیست و حق بیمه سنگینی هم نیاز دارد. با این همه، بیمه‌گر تحت شرایطی خاص، برای بیمه‌گذاران متقاضی در مقابل دریافت حق بیمه مناسب آنها را بیمه می‌كند.
واكنش در مقابل ریسك، به ارزش‌های فرهنگی (منزلت شخصی، آزادی‌های فردی، اعتماد به نفس و اهمیت دادن به موقعیت) وابسته است كه بر تصمیم شخص برای خرید بیمه تأثیر می‌گذارند.
تكنیك‌های كاهش ریسك را ̎تكنیك‌های مدیریت ریسك̎ می‌نامند كه در برگیرنده كلیه تلاش‌هائی است كه برای تغییر یا كاهش ریسك‌پذیری خطرها انجام می‌گیرد كه در نتیجه آن، پتانسیل خسارت تقلیل می‌یابد.

 مهندسی و مدیریت ساخت ایران (ICEMA) Iran Construction Engineering Management


استراتژی پاسخ به ریسک
متفكران چهار استراتژی متداول برای مدیریت ریسك برشمرده اند: انتقال ریسك (قبول ریسك توسط بخش دیگر)، اجتناب از ریسك (عدم انجام فعالیتی كه موجب ریسك شود)، كاهش ریسك (شیوه هایی كه موجب كاهش شدت زیان شود)، و پذیرش ریسك (قبول زیان در هنگام وقوع).
برای تجهیز مدیران و سازمانها درجهت استفاده از مدیریت ریسك، زیرساخت های اطلاعاتی لازم است كه خارج از حوزه اختیارات مدیران است و باید در سطح كلان كشور فراهم شود. این بحث به طورطبیعی ما را به مدیریت ریسك هدایت می كند. ریسك ها را براساس دو پارامتر مهم ارزیابی می كنند: شدت یا تاثیر، و تكرار. اگر ریسك هایی باشند كه زیاد تكرار شوند و تاثیرات كمی داشته باشند، این نوع ریسك ها را متداول یا هزینه های جاری شركت می نامند و ما زیاد نگران آنها نیستیم.
اگر ریسك هایی باشند كه اتفاق می افتد، ولی تاثیرات آنها زیاد باشد، شركتها گاهی آگاهانه آنها را قبول می‌كنند یا می پذیرند. ریسك هایی هم هستند كه تكرار می شوند، ولی شدت آنها كم است مانند تصادفات اتومبیل و آتش سوزی ها كه شركتهای بیمه درمورد آنها اطلاعات دارند و بیمه، این نوع خدمات را ارائه می دهد.
به امید نهادینه شدن فرهنگ مدیریت ریسک درپروژه های این مرز و بوم
رامان رضایی
برچسب ها:مدیریت ریسک ،

مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مدیریت ریسک

مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مدیریت ریسک,مدیریت ساخت ,مدیریت پروژه, مدیریت پروژه های ساخت, مدیریت پروژه و ساخت,مدل سازی اطلاعات ساختمان,مدیریت ساخت
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به مهندسی و مدیریت ساخت پروژه است. |طراحی و توسعه:امیرحسین ستوده بیدختی|