درحال مشاهده: مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - ﺣﺪود و ﺛﻐﻮر ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى

22.jpg (364×96)11.jpg (364×96)

ادعونی
اهدای خون
موسسه محک
اهداء عضو

ﺣﺪود و ﺛﻐﻮر ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى

1396/09/4
06:49
امیرحسین ستوده بیدختی امیرحسین ستوده بیدختی
اﯾﻦ ﮔﺰاره ﮐﻪ ﺑــﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﺧﻮب، ﻣــﻰ ﺗﻮاﻧﯿﻢ ﺑــﻪ ﻧﺘﯿﺠــﻪ ﻣــﻮرد اﻧﺘﻈﺎر ﺑﺮﺳــﯿﻢ" ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻋﻤﯿﻘﻰ در ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﺎ رﯾﺸــﻪ دواﻧﺪه اﺳــﺖ. ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻦ از ﻣﺎ" ﻓﻘﻂ اﯾﺮاﻧﻰ ﻫﺎ ﻧﯿﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺮدم ﮐﺸــﻮرﻫﺎى دﯾﮕﺮى ﻫﻢ ﮐــﻪ ﯾﺎ ﺑﺎ آﻧﺎن ﮐﺎر ﮐﺮده ام و ﯾﺎ دﯾﺪارى ﺑﺎ آﻧﻬﺎ داﺷــﺘﻪ ام ﻧﯿﺰﭼﻨﯿﻦ ﺑــﺎورى دارﻧﺪ. دﻻﯾﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﯾﻦ ادﻋﺎ اﯾﻨﭽﻨﯿﻦ رﯾﺸــﻪ دواﻧﺪه اﺳــﺖ را ﻣﻦ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻤﻰ ﺗﻮاﻧﻢ ﺗﺸــﺮﯾﺢ ﮐﻨﻢ ﭼﻮن ﻧﻤﻰ داﻧﻢ. اﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ آﯾــﺎ اﯾﻦ ﺑﺎور واﻗﻌﯿــﺖ دارد ﯾﺎ ﻧﻪ را ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﻢ ﮔﻮاﻫﻰ دﻫﻢ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺑﺎ اﺳــﺘﻔﺎده از اﺑﺰارﻫــﺎى ﻋﻠﻤﻰ ﻧﻤــﻰ ﺗﻮان ﺻﺤﺖ آﻧﺮا ﻧﻤﺎﯾﺶ داد. ﯾﻌﻨﻰ اﮔﺮ ﺷــﻤﺎ ﻣﻮردى را ﻧﺸــﺎن دﻫﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺳــﻞ ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﺗﻮاﻧﺴــﺘﻪ اﻧﺪ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺧﻮد ﺑﺮﺳــﻨﺪ، ﻣﻦ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﻢ ده ﻣﻮرد دﯾﮕﺮ را ﻧﺸﺎن دﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ رﻋﺎﯾﺖ ﺗﻤﺎﻣﻰ اﺻﻮل ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ اﻧﺪ ﺣﺘﻰ ﺑﺨﺸﻰ از ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻣﻮرد اﻧﺘﻈﺎر را ﺑﺮآورده ﺳــﺎزﻧﺪ. اﮔﺮ ادﻋﺎ داﺷــﺘﻪ ﺑﺎﺷــﯿﻢ ﮐﻪ درس ﺧﻮاﻧﺪن ﺧــﻮب ﻣﻮﺟﺐ ﻗﺒﻮﻟﻰ در اﻣﺘﺤﺎﻧﺎت و ﯾﺎ ورود ﺑﻪ داﻧﺸــﮕﺎه ﺧﻮب ﻣﻰ ﺷــﻮد، ﯾﺎ اﯾﻨﮑــﻪ ادﻋﺎ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﺸﺘﮑﺎر و ﻣﺮدم دارى و اﯾﺪه ﭘﺮدازى ﻣﻰ ﺗﻮان ﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﻣﺎﻟﻰ دﺳﺖ ﯾﺎﻓﺖ، ﺑﺎﯾــﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ وﻗﺘﻤﺎن را دارﯾﻢ ﺗﻠﻒ ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ. اﺷــﺘﺒﺎه ﻧﺸــﻮد، ادﻋﺎى اﯾﻦ ﻧﻮﺷــﺘﻪ اﯾﻦ ﻧﯿﺴــﺖ ﮐﻪ ﭘﺸــﺘﮑﺎر و اﯾﺪه ﭘﺮدازى و ﯾﺎ ﺧﻮب درس ﺧﻮاﻧﺪن ﺑﺪ اﺳــﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﻋﮑﺲ،  اﺗﻔﺎﻗﺎً ادﻋﺎ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎ ﺧﻮب ﻫﺴﺘﻨﺪ و دﻗﯿﻘﺎً ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮب ﻫﺴــﺘﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم ﭘﺬﯾﺮﻧﺪ،  ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ اﻧﺠﺎم آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎى ﺗﻀﻤﯿﻦ ﺣﺼﻮل ﻧﺘﯿﺠﻪ اى ﻣﺸﺨﺺ و از ﻗﺒﻞ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻗﻮل اﺳﺘﯿﻮن ﮐﺎوى ﻣﺎ در ﮐﻨﺘﺮل اﻋﻤﺎل ﺧﻮد ﻫﺴﺘﯿﻢ اﻣﺎ در ﮐﻨﺘﺮل ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎى آن ﻧﯿﺴــﺘﯿﻢ. اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﻋﺮض ﭘﻮزش، اﯾﻦ ﺣﻘﯿﺮ ﺑﺎور دارم ﮐﻪ ﻣﺎ ﺣﺘﻰ در ﮐﻨﺘﺮل اﻋﻤﺎل ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ،  اﻣﺎ ﺷﺮح آﻧﺮا ﺑﺮاى ﻣﻮﻋﺪى دﯾﮕﺮ وا ﻣﻰ ﮔﺬارم. ﺑﺮﻧﺎﻣــﻪ رﯾﺰى ﻋﺒﺎرت ﺑﻮد از ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮى در زﻣﺎن ﺣﺎل ﺑﺮاى آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﻰ ﺧﻮاﻫﯿﻢ در آﯾﻨﺪه اﻧﺠﺎم دﻫﯿﻢ". اﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ دﻗﯿﻖ و درﺳــﺘﻰ اﺳﺖ. اﻣﺎ اﯾﻨﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﺑﻪ ﻣﺒﺤﺜﻰ ﺷــﺒﯿﻪ ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺣﺚ دﯾﻨﻰ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﻮﻟﺪ و اﻧﮕﯿﺰه اﻧﺠﺎم آن ﺗﻠﻘﻰ ﻣﻰ ﺷــﻮد.

 ﯾﻌﻨﻰ ﭼﻮن ﻣﺎ ﻣﻰ ﺧﻮاﻫﯿﻢ در ﺳــﺎل 1400 ﮐﺸــﻮر ﺷــﻤﺎره ﯾﮏ در ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﻣﺜﻼً در زﻣﯿﻨﻪ اﻗﺘﺼﺎدى ﺑﺎﺷــﯿﻢ، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﮐﻨﯿﻢ و اﮔﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﮐﻨﯿﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻫﺪف ﻧﺎﯾﻞ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﺷﺪ!! ادﻋﺎى ﺑﻨﺪه اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ اﻣﮑﺎن وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﻫﺎ و رﻋﺎﯾﺖ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺟﻮاﻧﺐ آﻧﻬﺎ، در ﻫﻨﮕﺎم ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ اى ﻧﺮﺳﯿﻢ،  و ﯾﺎ ﺑﺮ ﻋﮑﺲ، ﻣﺎ ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰﯾﻰ در ﺳــﺎل  1400ﻗﺪرت اول اﻗﺘﺼﺎدى ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺎﺷــﯿﻢ. ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮاى اﯾﻨﮑﻪ ﻗﺪرت اول ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﻻزم ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻬﺒﻮدى در وﺿﻌﯿﺖ اﻗﺘﺼﺎدى ﺧﻮدﻣﺎن ﺑﺪﻫﯿﻢ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺸﻮرﻫﺎ اﻗﺘﺼﺎدﺷﺎن ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮد!! ﭘﺲ ﭼﺮا ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ؟ ﺳﺆال ﺧﻮﺑﻰ اﺳﺖ.
در دوران ﺗﺤﺼﯿــﻞ، ﻫﻨﮕﺎﻣــﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺒﺤــﺚ ﺗﺤﻘﯿﻖ در ﻋﻤﻠﯿــﺎت ﮐﺎر ﻣﻰ ﮐﺮدم، ﻓﮑﺮ ﻣﻰ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺴــﺎﺋﻞ روزﮔﺎر را ﻣﻰ ﺷﻮد ﺑﻪ ﺻﻮرت رﯾﺎﺿﻰ ﻣﺪﻟﺴــﺎزى ﮐﺮد. ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻣﻰ اﻧﺘﻈﺎراﺗﻢ ﭘﻰ ﺑﺮدم و ﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ ﺑﻬﺮه ﮔﯿﺮى از اﯾﻦ روش، ﺣﺪود و ﺛﻐﻮرى دارد. در دوره اى دﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﻣﺒﺤﺚ ﺷــﺒﯿﻪ ﺳﺎزى آﺷﻨﺎ ﺷﺪم. از ﻗﻀﺎ ﯾﮑﻰ از ﺑﺰرﮔﺎن اﯾﻦ رﺷﺘﻪ، آﻗﺎى ﭘﮕﺪن، اﺳﺘﺎد ﺑﻨﺪه ﺑﻮد. در آن زﻣﺎن اﯾﻦ اﯾﺪه را داﺷــﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﻰ ﺷﻮد ﺑﻪ ﺟﺎى ﻣﺪﻟﺴﺎزى رﯾﺎﺿﻰ از ﺷﺒﯿﻪ ﺳــﺎزى ﺑﺮاى ﺑﺮرﺳﻰ ﻣﺴﺎﺋﻞ اﺳــﺘﻔﺎده ﮐﺮد. ﭘﺲ از اﺳﺘﻔﺎده از اﯾﻦ ﺗﮑﻨﯿﮏ در ﭼﻨﺪ ﻣﻮرد ﺑﻪ ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﻫﺎى آن ﭘﻰ ﺑﺮدم و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷــﺪم ﮐﻪ ﺣﺪودى دارد. ﻫﻤﯿﻦ ﻧﮕﺮش اﯾﻨﮏ در ﻣﻮرد ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﺻﺪق ﻣﻰ ﮐﻨﺪ. ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﺣﺪود و ﺛﻐــﻮرى دارد، ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ، ﯾﮑﻰ از ﻓﺮآورده ﻫﺎى آن ﻧﯿﺴــﺖ. اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻰ ﺷــﻨﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﭼﺮا ﻋﻠﯿﺮﻏﻢ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ دﻟﺨﻮاه ﻧﺮﺳــﯿﺪﯾﻢ، و ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاى رﺳــﯿﺪن ﺑﻪ ﻓﻼن ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﮐﻨﯿﻢ، از دﯾﺪ ﺑﻨﺪه ﺗﻨﻬﺎ ﻧﮕﺎﻫﻰ ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮرى ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى اﺳــﺖ. ﻣــﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ ﭼﻮن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﮐﺎرى درﺳــﺖ اﺳــﺖ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺸﺘﮑﺎر داﺷﺘﻦ، ﺻﺎدق ﺑﻮدن و ﯾﺎ ﻣﺮدم دار ﺑﻮدن. درﺳــﺘﻰ اﯾﻦ ﻓﻌﻞ ﺑﻪ ﭼﻪ دﻟﯿﻞ ﯾﺎ دﻻﯾﻞ اﺳــﺖ؟ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾــﺰى ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠــﺎد ارﺗﺒﺎط ﺑﯿﻦ ذﯾﻨﻔﻌﺎن ﻣﻰ ﺷــﻮد، ﯾﻌﻨﻰ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﻼم ﻗﺎدر ﺑﻪ اﯾﺠﺎد ارﺗﺒﺎط ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد. در ﻃﻰ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﺗﺨﺼﯿﺺ ﻣﺴــﺌﻮﻟﯿﺖ ﻫﺎ، اﺧﺘﯿﺎرات و ﭘﺎﺳــﺨﮕﻮ ﮐﺮدن ﺳــﺎزﻣﺎن، ﻣﯿﺴﺮ ﻣﻰ ﮔﺮدد. اﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮ ﺑﻪ اذن ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ارﺗﻘﺎى ﺷــﻌﻮر ﺳــﺎزﻣﺎﻧﻰ ﮐﻤﮏ رﺳﺎﻧﺪ. ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ، اﯾﻦ اﻣــﮑﺎن وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ﻧﺮﺳــﯿﻢ و اﯾــﻦ، ﻫﯿﭻ از اﻫﻤﯿﺖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﮐﻢ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ. اﯾﻦ ﺳــﺆال ﮐﻪ ﭼﺮا ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﮐﺮدﯾﻢ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﺮﺳﯿﺪه اﯾﻢ، ﯾﮏ ﺳﺆال از اﺳﺎس ﻏﻠﻂ اﺳﺖ. ﺑﻪ ﻫﺰاران دﻟﯿﻞ، ﺷﺎﯾﺪ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻫﺎ دﻟﯿﻞ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺎ ﭘﻮﺷﯿﺪه اﺳﺖ، ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﻮرد اﻧﺘﻈﺎر ﻣﺎ ﻗﺴﻤﺘﻤﺎن ﻧﺒﻮده و ﻧﺼﯿﺒﻤﺎن ﻧﺸﺪه. اﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﻰ ﺗﻮان ﻋﻤﻠﮑﺮدﻫﺎ را در ﻫﻤﺎن ﻗﺎﻟﺐ ﺗﻮاﻓﻘﺎت ﺑﺮرﺳﻰ ﮐﺮد و ﺑﺎ اِﻋﻤﺎل ﺿﻤﺎﻧﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎ ﺗﺮﺗﯿﺐ اﺛﺮ داد. ﻣﺜﻼً اﮔﺮ اَﻋﻤﺎل ﻣﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺑﻮده ﺗﺸﻮﯾﻖ و اﮔﺮ ﻧﺒﻮده ﺗﻨﺒﯿﻪ ﺷﻮﯾﻢ. ﻣﺎ آﻧﻘﺪر ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ در ﮐﻨﺘﺮل ﻧﯿﺴــﺘﯿﻢ، و ﻣﻦ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت را ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ، ﭼﺮا ﮐﻪ ﺑﺎورم اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﻋﻨﻮان در ﮐﻨﺘﺮل ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ و اﻧﺘﻈﺎر از ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﺟﻬﺖ ﺗﺤﻘﻖ ﻧﺘﺎﯾﺞ، ﺧﺎرج از ﺣﺪود و ﺛﻐﻮر اﯾﻦ ﻋﻤﻞ اﺳﺖ.

مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - ﺣﺪود و ﺛﻐﻮر ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى

مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - ﺣﺪود و ﺛﻐﻮر ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى,مدیریت ساخت ,مدیریت پروژه, مدیریت پروژه های ساخت, مدیریت پروژه و ساخت,مدل سازی اطلاعات ساختمان,مدیریت ساخت
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به مهندسی و مدیریت ساخت پروژه است. |طراحی و توسعه:امیرحسین ستوده بیدختی|