درحال مشاهده: مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مطالب ابر مدیریت زمان


ادعونی
اهدای خون
موسسه محک
اهداء عضو

ﻧﻈﺮﯾﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﺗﺮﺷﻰ

1397/07/17
07:41
امیرحسین ستوده بیدختی امیرحسین ستوده بیدختی
ﻧﻈﺮﯾﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﺗﺮﺷﻰ" از ﺗﺸﺒﯿﻪ ﻣﻘﺪار زﻣﺎن ﺛﺎﺑﺘﻰ" ﮐﻪ در ﻫﺮ روز در دﺳﺘﺮس دارﯾﻢ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺷﯿﺸــﻪ ﺗﺮﺷﻰ ﺧﺎﻟﻰ" اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻰ ﮐﻨﺪ. اﮔﺮ در ﻫﻨﮕﺎم ﻃﺮاﺣﻰ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ زﻣﺎﻧﺒﻨﺪى ﺧﻮد اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﺴــﺌﻠﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯿﻢ، ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﯿﻢ ﮐﺎرﻫﺎى ﻣﻬﻢ را اﻧﺠﺎم دﻫﯿﻢ در ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﻣﻘﺪارى زﻣﺎن ﺑﺮاى اﻧﺠﺎم ﮐﺎرﻫﺎى ﮐﻮﭼﮏ و ﺳﺮﮔﺮم ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺮاﯾﻤﺎن ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﺎﺷﺪ.
ﯾﮏ ﺷﯿﺸﻪ ﺧﺎﻟﻰ و دﻫﺎن ﮔﺸﺎد ﺗﺮﺷﻰ را در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ 

اﺑﺘﺪا ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻣﺎن را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﯿﺪ و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ آن ﺷﯿﺸﻪ ﺑﺰرگ و ﺧﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ )ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﺷﯿﺸﻪ ﺗﺮﺷﻰ ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮن دﯾﺪه اﯾﺪ(. اﮐﻨﻮن ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯿــﺪ ﮐﻪ آﻧﺮا ﺑــﺎ ﺗﻮپ ﻫﺎى ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻏﻰ ﭘﺮ ﻣﻰ ﮐﻨﯿﺪ. و ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﻰ ﮐﻨﯿﺪ ﺷﯿﺸــﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﭘﺮ ﺷــﺪه و دﯾﮕﺮ ﺟﺎ ﻧﺪارد، ﺳﻌﻰ ﮐﻨﯿﺪ ﯾﮑﻰ دو ﺗﻮپ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ آن اﺿﺎﻓﻪ ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ.
ﺣﺘﻰ اﮔﺮ ﺷﯿﺸــﻪ، ﭘﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳــﺪ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﺎ ﮐﻤﻰ ﻓﺸﺎر، ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺗﯿﻠﻪ ﺑﻪ آن اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﯿﺪ. اﮐﻨﻮن ﺷﯿﺸــﻪ را ﮐﻤﻰ ﺗــﮑﺎن دﻫﯿﺪ ﺗﺎ ﺗﻮپ ﻫﺎ و ﺗﯿﻠﻪ ﻫﺎ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﻮﻧﺪ و روى ﻫﻢ ﺑﻨﺸﯿﻨﻨﺪ و ﺟﺎى ﺑﯿﺸﺘﺮى ﺑﺎز ﺷﻮد. ﺳﭙﺲ ﮐﻤﻰ ﻣﺎﺳﻪ ﺑﻪ درون ﺷﯿﺸــﻪ ﺑﺮﯾﺰﯾﺪ. در ﻧﻬﺎﯾﺖ، ﺷﯿﺸــﻪ را ﺑﺎ اﻓﺰودن ﮐﻤﻰ ﺳﺮﮐﻪ، ﮐﺎﻣﻼً ﭘﺮ ﮐﻨﯿﺪ.
اﯾﻦ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﺎﺳــﺖ؟ اﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ زﻣﺎن ﺑﺮﮔﺮدﯾﺪ. اﯾﻦ ﻗﯿﺎس، ﺳــﺎده و ﺣﺘﻰ اﺑﺘﺪاﯾﻰ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻰ رﺳــﺪ؛ اﻣﺎ ﺑﻪ آن ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﯿﺪ. ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ و ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﮐــﺪام ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎ را و ﺑﺎ ﭼﻪ ﺗﺮﺗﯿﺒﻰ ﺑﺎﯾﺪ درون ﺷﯿﺸــﻪ ﺑﺮﯾﺰﯾﺪ ﺗﺎ ﻫﻢ ﮐﺎرﻫﺎى ﻣﻬﻤﺘﺎن اﻧﺠﺎم ﺷﻮد و ﻫﻢ ﻓﺮﺻﺘﻰ ﺑﺮاى ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ و ﺗﻔﺮﯾﺢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ.


واى از اﻣﺮوز

1397/07/10
07:33
امیرحسین ستوده بیدختی امیرحسین ستوده بیدختی
ﮐﺪاﻣﯿﮏ ارزش ﺑﯿﺸــﺘﺮى ﺑﺮاى ﺷﻤﺎ دارد؛ دﯾﺮوز، اﻣﺮوز ﯾﺎ ﻓﺮدا؟ ﺟﺎﯾﮕﺎه اﻣﺮوز در ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺷــﻤﺎ ﮐﺠﺎﺳــﺖ؟ آﯾﺎ اﻣﺮوز زﻣﺎﻧﻰ ﺑﺮاى اﻧﺠﺎم ﻓﻌﻠﻰ ﻣﺆﺛﺮ اﺳﺖ ﯾﺎ دوره اى ﺑﺮاى ﮔﺬار؟ اﺣﺘﻤﺎل دارد ﮐﻪ از اﻣﺮوز ﺑﺮاى ﺣﺴﺮت ﺧﻮردن ﮐﺎرﻫﺎى دﯾﺮوز ﺧﻮد و ﯾﺎ ﺗﺸــﻮﯾﺶ و اﺿﻄﺮاب داﺷﺘﻦ ﺑﺮاى آرزوﻫﺎى آﯾﻨﺪه ﻣﺎن ﺑﻬﺮه ﺑﺒﺮﯾﻢ. ﺷﺎﯾﺪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ دوره اى ﺗﺮاﻧﺰﯾﺘﻰ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ را از دﯾﺮوز ﺑﻪ ﻓﺮدا ﻣﻰ ﺑﺮد ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮد ارزﺷــﻰ داﺷــﺘﻪ ﺑﺎﺷــﺪ. از دﮐﺘﺮ ﺷﺮﯾﻌﺘﻰ )رﺣﻢ اﷲ ﻋﻠﯿﻪ( ﻧﻘﻞ ﺷــﺪه اﺳــﺖ ﮐﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ از دﯾﺮوز، اﺳﺘﻔﺎده از اﻣﺮوز و اﻣﯿﺪ ﺑﻪ ﻓﺮدا. اﻣﺎ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺳــﻪ ﺟﻤﻠﻪ دﯾﮕﺮ زﻧﺪﮔﯿﻤﺎن را ﺗﺒﺎه ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ: ﺣﺴــﺮت دﯾﺮوز، اﺗﻼف اﻣــﺮوز، ﺗﺮس از ﻓﺮدا." اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﺷــﺨﺼﺎ ﺑﺎ ﻋﺒﺎرت ﺗﺠﺮﺑــﻪ از دﯾﺮوز ﻣﻮاﻓﻖ ﻧﯿﺴــﺘﻢ، ﭼﻮن ﮔﺬﺷــﺘﻪ را ﺻﺪ در ﺻﺪ ﺗﮑﺮار ﭘﺬﯾﺮ ﻧﻤﻰ داﻧﻢ . ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﺨﺼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ از دى ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺖ ﻫﯿﭻ از او ﯾﺎد ﻣﮑﻦ" ﻫﺴﺘﻢ. اﻣﺎ ﻓﺎرغ از اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺟﺰﯾﻰ، آﻧﭽﻪ اﯾﺸــﺎن ﺑﯿﺎن ﻣــﻰ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻢ اﻫﻤﯿﺖ ﺗﻠﻘﻰ ﮐﺮدن ﻣﺎ ﻣﺮدﻣﺎن از اﻣﺮوز" اﺳﺖ. ﭼﻨﺪى ﭘﯿﺶ در داﻧﺸﮕﺎه ﺑﺮاى داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن در ﻣﻮرد ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎى ﺣﺮﻓﻪ اى ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ رﺷﺘﻪ ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻰ ﮐﺮدم. از ﺟﻤﻌﯿﺖ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻧﻔﺮى ﺣﺎﺿﺮ در ﺳــﺎﻟﻦ آﻣﻔﻰ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﯾﮏ ﺻﺪاى واﺣﺪ ﻣﻰ ﺷــﻨﯿﺪم: آﯾﻨﺪه ﻣﺎ ﭼﻪ ﻣﻰ ﺷﻮد؟؟ ﺷﺎﯾﺪ ﻓﺮض ﺣﻀﺎر ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﻣﻰ ﺷﯿﺸﻪ اى در اﺧﺘﯿﺎر دارم ﮐﻪ آﯾﻨﺪه را ﻣﻰ ﺑﯿﻨﻢ، وﻟﻰ واﻗﻌﯿﺖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮد را ﻋﺎﺟﺰ از ﭘﺎﺳــﺦ دادن و ﺑﺮﻋﮑﺲ ﻗﺎدر ﺑﻪ اﻗﺮار در ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻰ دﯾﺪم. اﻣــﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺮان آﯾﻨﺪه ﺧﻮد ﺑﻮدﻧــﺪ، ﺑﺮاى ﻣﻦ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد. ﺣﺲ ﻣﻦ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻮع ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻣﻰ ﺧﻮاﻫﻨﺪ، ﺗﻀﻤﯿﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮﺷــﺒﺨﺖ ﻣﻰ ﺷــﻮﻧﺪ، ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد، آراﻣﺶ ﺧﻮاﻫﻨﺪ داﺷﺖ و ﺑﺎﻋﺚ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪى اﻃﺮاﻓﯿﺎﻧﺸﺎن ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷــﺪ. ﮐﺪام ﺷﺮﮐﺖ ﺑﯿﻤﻪ ﺣﺎﺿﺮ اﺳــﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﯿﻤﻪ ﻧﺎﻣﻪ اى را ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﻨــﺪ؟ اﯾــﻦ اﻧﺘﻈﺎرات از ﮐﺠﺎ ﻧﺸــﺄت ﮔﺮﻓﺘﻪ؟ آﯾﺎ ﭘﺪران ﻣــﺎ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ، ﯾﺎ ﺑﯿﮕﺎﻧﮕﺎن اﯾﻨﭽﻨﯿﻦ ﻫﺴــﺘﻨﺪ؟ ﺑﮕﺬرﯾﻢ. در ﻣﻘﺎم ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻧﯿﺴــﺘﻢ ﭼﻮن ﺑﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻫﻢ اﻋﺘﻘﺎدى ﻧﺪارم. آﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﯾﻘﯿﻦ ﻣﻰ داﻧﻢ و ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻋﻤﻠﻰ )ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﺧﻮد واژه اى ﺧﻨﺪه دار اﺳــﺖ( از آن دﻓﺎع ﮐﻨﻢ اﯾﻦ اﺳــﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ در ﮐﻨﺘﺮل ﻧﯿﺴــﺘﻢ و ﻓﺮﻣﺎن وﻗﺎﯾﻊ در اﺧﺘﯿﺎر ﻣﻦ ﻧﯿﺴــﺖ. آﻧﭽﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﺗﮑﺮار ﻫﻢ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷــﺪ. ﺟﺒﺮ ﺗﺎرﯾﺦ ﺟﻮﮐﻰ ﺑﺮاى ﺳﺮﮔﺮم ﮐﺮدن ﺑﻮده. آﻧﭽﻪ از ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﻰ آﻣﻮزﯾﻢ، ﺟﺎﯾﮕﺎه ارزش ﻫﺎ و اﺻﻮل اﺳﺖ و ﻧﻪ ﺳﻨﺎرﯾﻮﻫﺎﯾﻰ ﮐﻪ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده اﻧﺪ. ﻣﺜﻼً اﮔﺮ در ﮔﺬﺷﺘﻪ دروﻏﻰ ﮔﻔﺘﻪ اﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻫﺪف ﺧﻮد ﺑﺮﺳﯿﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﻰ ﻧﯿﺴــﺖ ﮐﻪ راه رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻫﺪف دروغ ﮔﻔﺘﻦ اﺳﺖ. اﻣﺎ از وﻗﺎﯾﻊ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﯾﺎد ﻣﻰ ﮔﯿﺮﯾﻢ ﮐﻪ دروغ ﮔﻔﺘﻦ، ﻓﻌﻠﻰ ﻧﺎدرﺳــﺖ اﺳــﺖ. اﻣﯿﺪوارم ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﻣﻨﻈﻮرم را ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ. 
اﮔﺮ ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﮐﻪ از ﺑﯿﻦ دﯾﺮوز، اﻣﺮوز و ﻓﺮدا اﯾﻦ اﻣﺮوز اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد، آﻧﮕﺎه ﺑﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮات اﺳﺎﺳﻰ در ﻧﮕﺎه ﺧﻮد ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى و زﻣﺎﻧﺒﻨﺪى ﻧﯿﺎز ﺧﻮاﻫﯿﻢ داﺷــﺖ. آﯾﺎ از ﺧﻮد ﻣﻰ ﭘﺮﺳــﯿﻢ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﻨﻔﻌﺘﻰ ﻧﺼﯿﺐ ﻣﺎ از ﻗﺒﻞ ﭘﻨﺞ )؟(  دوره ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ؟  آﺧﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎ در  1400ﻣﯿﺨﻮاﻫﯿﻢ ﮐﺠﺎى ﺧﺎورﻣﯿﺎﻧﻪ و ﯾﺎ دﻧﯿﺎ ﺑﺎﺷــﯿﻢ، ﯾﮏ ﻫﺪف اﺳــﺖ ﯾﺎ آرزو؟ اﻣﺮوز ﺟﺎﯾﮕﺎه اﺳــﺘﺎﻟﯿﻦ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎى ﺻﻨﻌﺘﻰ ﮐﺮدن روﺳﯿﻪ و ﺑﺎ آن ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ اﺻﻼً ﺧﻮد روﺳﯿﻪ ﮐﺠﺎ رﻓﺖ و اﻣﺮوز ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ اﯾﻦ ﭼﻪ ﺗﮑﺒﺮى اﺳــﺖ ﮐﻪ ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺎ را ﺑﺮ ﻣﯿﻠﯿﺎردﻫﺎ واﻗﻌﻪ ﺻﺤﻪ ﻣﻰ ﮔﺬارد و اﯾﻦ ذﻫﻨﯿــﺖ را در ﻣﺎ اﯾﺠﺎد ﻣﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﯾﯿﻢ ﮐﻪ آﯾﻨﺪه ﻣﺎن را ﻣﻰ ﺳــﺎزﯾﻢ؟؟ آﯾﺎ واﻗﻌﺎً ﻣﺎﯾﯿﻢ؟ ﺷــﻌﺎرﻫﺎ داده ﻣﻰ ﺷــﻮد، ﮐﺘﺎب ﻫﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻰ ﺷﻮد ﮐﻪ اى اﻧﺴﺎن ﻧﺎدان، آﯾﻨﺪه ات را در دﺳــﺖ ﺑﮕﯿﺮ و ﺑﺴــﺎز. در ﭘﺲ اﯾﻦ ﺷﻌﺎرﻫﺎ ﻫﻢ ﺗﮑﻨﯿﮏ ﻫﺎﯾﻰ اراﺋﻪ ﻣﻰ ﺷــﻮد ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻮدﺷــﺎن ﻫﻤﺎن ﭘﻮﻟﻰ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﯿﺐ ﮔﺰاﻓﻪ ﮔﻮﯾﺎن رﯾﺨﺘﻪ ﻣﻰ ﺷــﻮد. ﺣﺪود ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺎ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﻨﺪه، اﺧﺘﯿﺎر در اﻣﺮوز اﺳﺖ. اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﺿﯿﺎﺗﻰ ﮐﻪ در زﻣﺎﻧﺒﻨﺪى ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎى ﺑﺴﺘﻪ وﻟﻰ ﺑﺎ رگ ﻫﺎى ﺑﺎد ﮐﺮده ﻣﻰ ﭘﺬﯾﺮﯾﻢ ﺑﺮ اﺳﺎس ﮐﺪام ﻣﺒﺎﻧﻰ اﺳﺖ؟ ﺑﻪ واﻗﻊ اﮔﺮ ﮐﺎرى را ﺳﻪ ﮐﺎرﮔﺮ در ﻋﺮض ده روز اﻧﺠﺎم ﻣﻰ دﻫﻨﺪ اﮔﺮ ﺑﺎ  6ﮐﺎرﮔﺮ اﻧﺠﺎم دﻫﯿﻢ  5روز ﻃﻮل ﻣﻰ ﮐﺸــﺪ؟ آﯾﺎ ﺑﻬﺮه ورى ﺳﻪ ﮐﺎرﮔﺮ دﻟﺸﺎد ﺑﯿﺸﺘﺮ از ده ﮐﺎرﮔﺮ ﻧﺎﺧﻮش ﻧﯿﺴﺖ؟ آﯾﺎ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﻣﻦ ﺑﻬﺮام اﻣﺎﻣﻰ زاده ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﺎﺑﻊ ﺗﻮزﯾﻊ ﻧﻤﺎﯾﻰ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﻣﻰ ﺷﻮد؟ ﻧﮕﺮش ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮرى ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى، ﻧﺘﯿﺠﻪ اش ﻫﻤﯿﻦ ﺷــﺪه ﮐﻪ ﻫﻤﻪ از آن و ﻓﻮاﯾﺪش ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻋﻤﻞ، ﮐﺴﻰ ﻣﺤﻮ ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮر ﻧﺸﺪه و ﺟﺪى ﻧﻤﻰ ﮔﯿﺮﻧﺪش. ﺑﺴﯿﺎر ﺧﺐ، اﮔﺮ ﭼﻨﯿﻦ اﺳﺖ ﭼﻪ ﻣﺘﺪى را ﺑﺮاى ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﻰ دﻫﯿﻢ؟

در اﻧﺠــﺎم ﭘﺮوژه ﺑﺎ اﺳــﺘﻔﺎده از ﻣﺘﺪ اَوِك، ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎ را ﺷﻨﺎﺳــﺎﯾﻰ ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ. ﺗﻮاﻟﻰ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎ را ﺑﺮ اﺳﺎس ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮد ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﻰ ﻧﻤﺎﯾﯿﻢ. ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﻰ ﺗﻮاﻟﻰ و ﻧﺤﻮه ارﺗﺒﺎط ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺮاى ﻫﺮ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ، ﺗﻤﺎﻣﻰ ﮐﺎرﻫﺎى آﻣﺎده ﺳــﺎزى را ﺷﻨﺎﺳــﺎﯾﻰ ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ. ﻟﺬا در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﭘﺮوژه دو دﺳــﺘﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺧﻮاﻫﯿﻢ داﺷــﺖ: ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎى اﺟﺮاﯾﻰ ﭘــﺮوژه و ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎى آﻣﺎده ﺳــﺎزى. ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎى آﻣﺎده ﺳﺎزى را ﺑﺮ اﺳﺎس ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺗﺨﻤﯿﻦ ﻟﯿﺪ ﺗﺎﯾﻢ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ اﺟﺮاﯾﻰ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ. در ﻫﺮ روز دو دﺳــﺘﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ را ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﻰ ﮐﺮده، دﺳﺘﻮر اﺟﺮاﯾﻰ ﺻﺎدر ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ. ﯾﻌﻨﻰ در ﻫﺮ روز ﺗﯿﻢ ﭘﺮوژه ﯾﺎ ﻣﺸﻐﻮل اﻧﺠﺎم ﮐﺎرﻫﺎى اﺟﺮاﯾﻰ ﭘﺮوژه اﺳﺖ ﯾﺎ ﺳﺮﮔﺮم آﻣﺎده ﺳﺎزى ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز ﺑﺮاى اﻧﺠﺎم ﮐﺎرﻫﺎى اﺟﺮاﯾﻰ. ﺑﺪون اﯾﻦ دﺳــﺘﻪ دوم، اﺣﺘﻤﺎل ﻣﻰ دﻫﻢ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﻫﺪر رود.
ﻣﺎ در ﭘﺮوژه ﺧﻮد در ﺷــﺮﮐﺖ آﻟﺴﺘﻮم ﻣﺸــﻐﻮل ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﺑﻮدﯾﻢ و ﻋﻠﯿﺮﻏﻢ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﭘﯿﺸــﺮﻓﺖ ﭼﻨﺪاﻧﻰ ﻣﺸــﺎﻫﺪه ﻧﻤﻰ ﺷــﺪ. ﺿﻤﻦ اﯾﻨﮑﻪ رﺿﺎﯾﺖ ذﯾﻨﻔﻌﺎن ﻧﯿﺰ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﺸــﺪه ﺑﻮد. ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺠﻮزﻫﺎى اﻧﺠﺎم ﮐﺎر روزاﻧﻪ ﻣﺸــﻐﻮل ﺷﺪﯾﻢ. ﻫﺮ روز ﺑﺮاى ﻫﻤﺎن روز دﺳﺘﻮر ﮐﺎر ﺻﺎدر ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ. ﭘﺮوژه ﺑﺎ ﻧﺸــﺎط ﺷﺪه، ذﯾﻨﻔﻌﺎن ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻰ ﺑﯿﻨﻨﺪ ﻫﻤﻪ ﻓﻌﺎﻟﻨﺪ. ﻣﺎ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺳﺆال ﭼﻄﻮر ﮐﺎرى اﻧﺠﺎم ﻧﺸــﺪ و ﯾﺎ ﻫﺪﻓﻰ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻧﺸــﺪ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﯿﻢ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺪﻫﯿﻢ، اﻣﺎ ﻗﺎﺻﺮ از اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺮا اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺷﺪ؟  ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻰ داﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺷﺪ.


مدیریت زمان(زمانبندی موثر)

1397/04/16
14:05
امیرحسین ستوده بیدختی امیرحسین ستوده بیدختی
زﻣﺎﻧﺒﻨﺪى، ﻓﺮآﯾﻨﺪى اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻃﺮﯾﻖ آن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﻣﻰ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ از زﻣــﺎن ﺧﻮد اﺳــﺘﻔﺎده ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ. اﮔﺮ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺧــﻮب اﻧﺠﺎم دﻫﯿﺪ، ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﯿﺪ اﺛﺮﺑﺨﺸﻰ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ و ﺳﻄﺢ اﺳﺘﺮس ﺧﻮد را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﯿﺎورﯾﺪ. ﻓﺮآﯾﻨﺪ 6 ﻣﺮﺣﻠﻪ اى زﯾﺮ را دﻧﺒﺎل ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺮاى زﻣﺎﻧﺒﻨﺪى آﻣﺎده ﮔﺮدﯾﺪ: 

زمان در دسترس خود را شناسایی کنید
فعالیت هایی را که باید انجام دهید تعین نمایید
فعالیت های ضروری دارای اولویت بالا و کارهای شخصی ضروری را زمانبندی کنید
 ﯾﮏ زﻣﺎن اﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺗﻘﺮﯾﺒﻰ ﺑﺮاى رﺳﯿﺪﮔﻰ ﺑﻪ وﻗﻔﻪ ﻫﺎ و وﻗﺎﯾﻊ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﻰ در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ.
 ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎﯾﻰ را ﮐﻪ اﻫﺪاف و اوﻟﻮﯾﺖ ﻫﺎى ﺷــﺨﺼﻰ ﺷﻤﺎ را ﻫﺪاﯾﺖ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ، در زﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻰ ﻣﺎﻧﺪ، زﻣﺎﻧﺒﻨﺪى ﮐﻨﯿﺪ.
 ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎى ﺧﻮد را ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﮐﺎرﻫﺎﯾﻰ را ﮐﻪ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﺑﺴﭙﺎرﯾﺪ ﯾﺎ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺣﺬف ﮐﻨﯿﺪ، ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﻰ ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ.

ﻣﻬﻢ اﺳــﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣــﻪ زﻣﺎﻧﺒﻨﺪى ﺷــﻤﺎ زﻣﺎﻧﻰ را ﺑﺮاى اﻫــﺪاف ﺣﺮﻓﻪ اى و ﺷــﺨﺼﻰ ﺷــﻤﺎ ﻓﺮاﻫﻢ آورد. اﮔﺮ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ  5ﻣﻰ رﺳــﯿﺪ، زﻣﺎن اﺣﺘﯿﺎﻃﻰ اﻧﺪﮐﻰ ﺑﺮاى ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ اﺻﻼً زﻣﺎﻧﻰ ﺑﺎﻗﻰ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﺎﺷﺪ، ﻓﻌﺎﻟﯿــﺖ ﻫﺎى ﺧﻮد را ﺑﺎزﻧﮕﺮى ﮐﻨﯿﺪ و ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ آﯾﺎ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اى دﯾﮕﺮ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ- در ﻏﯿﺮ اﯾﻦ ﺻﻮرت، ﺗﻌﺎدل ﮐﺎر و زﻧﺪﮔﻰ ﺷﻤﺎ ﺧﺪﺷﻪ دار ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ.


مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مطالب ابر مدیریت زمان

مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مطالب ابر مدیریت زمان,مدیریت ساخت ,مدیریت پروژه, مدیریت پروژه های ساخت, مدیریت پروژه و ساخت,مدل سازی اطلاعات ساختمان,مدیریت ساخت
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به مهندسی و مدیریت ساخت پروژه است. |طراحی و توسعه:امیرحسین ستوده بیدختی|