درحال مشاهده: مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مطالب ابر قرارداد

ادعونی
اهدای خون
موسسه محک
اهداء عضو

What If…

1395/05/29
14:03
امیرحسین ستوده بیدختی
Let’s say we’re constructing a building. One day someone falls off the building and dies! You keep thinking: “It was his fault! Who could be so careless?! We’ve done this many times, and this has never happened before.” But, after a while, you start wondering if you could do more: “We could build temporary handrails on all floors. It wouldn’t be that expensive, and that man would be alive if we had done that. The poor guy had a two-year-old child.”

You should have thought about all that beforehand. We shouldn’t be reactive –wait and see what happens, and then try to fix it– or blame ourselves. It’s much easier and cheaper if we consider that in the beginning. That’s called risk management.

“Risk” is anything that may happen in the future that will affect the project if it happens. 
Risk management is a way of being proactive. Project management is all about being proactive if you ask me.

How should we start managing risks?

كارگاه‌های‌ صنعتی‌ ساختمان‌ و محل‌ كار روشنایی‌

-
-
امیرحسین ستوده بیدختی
كارگاه‌های‌ صنعتی‌ ساختمان‌ و محل‌ كار

روشنایی‌ 

كلیات‌

ماده‌ 139: در نقاطی‌ كه‌ اشخاص‌ بكار اشتغال‌ دارند یا از آنها عبور می‌نماید باید در ساعات‌ كار روشنایی‌ كافی‌ طبیعی‌ یا مصنوعی‌ تامین‌ شده‌ باشد این‌ روشنایی‌ باید در هر حال‌ متناسب‌ با نوع‌ كار بوده‌ و حتی‌ المكان‌ از روشنایی‌ و نور طبیعی‌ استفاده‌ گردد.

بخش‌ 1- نور طبیعی‌ 

ماده‌ 140: پنجره‌های‌ سقفی‌ و پنجره‌های‌ معمولی‌ باید به‌ قسمی‌ و به‌ فواصلی‌ نصب‌ شود كه‌ نور بطور یكنواخت‌ به‌ محل‌ كار بتابد.

ماده141: در موارد ضروری‌ برای‌ جلوگیری‌ از شدت‌ تابش‌ نور و پنجره‌های‌ سقفی‌ و پنجره‌های‌ معمولی‌ را باید باوسایل‌ مناسبی‌ مانند كركره‌ و پرده‌ متحرك‌ ونظائر آن‎مجهز‎نمود.

ماده‌ 142: پنجره‌های‌ سقفی‌ و معمولی‌ باید مرتباً تمیز گردند.

روشنایی
 
بخش‌ 2- نور مصنوعی‌ 
 
ماده‌ 143: در محل‌هایی‌ كه‌ نور طبیعی‌ وجود ندارد و یا در نقاطی‌ كه‌ نور طبیعی‌ به‌ قدر كافی‌ ایجاد روشنایی‌ نمی‌كند باید از نور مصنوعی‌ استفاده‌ شود.
ماده‌ 144: روشنایی‌ باید بطور كلی‌ یكنواخت‌ بوده‌ و از جهات‌ مختلف‌ بتابد تا از ایجاد سایه‌های‌ تند جلوگیری‌ شده‌ و ضمناً باعث‌ خیره‌ شدن‌ چشم‌ نگردد.
ماده‌ 145: در محل‌هایی‌ كه‌ بطور موضعی‌ احتیاج‌ به‌ نور شدیدی‌ باشد علاوه‌ بر نور كلی‌ كارگاه‌ نور اضافی‌ در محل‌ مورد نیاز طبق‌ مفاد این‌ آیین‌نامه‌ تامین‌ شود.
ماده‌ 146: برای‌ جلوگیری‌ از خیره‌ كردن‌ چشم‌ نور اضافی‌ مذكور در ماده‌ قبل‌ باید به‌ نحوی‌ پوشیده‌ شود كه‌ فقط‌ محل‌ مورد نظر را روشن‌ نماید.
روشنایی‌
بخش‌ 3- شدت‌ نور
ماده 147: حداقل‌ شدت‌ نور در معابر خارجی‌ اطراف‌ كارگاه‌ و همچنین‌ در داخل‌ محوطه‌ 20 لوكس‌ است‌ (لوكس‌ واحد شدت‌ نور و مساویست‌ با شدت‌ روشنایی‌ یك‌ شمع‌ در فاصله‌ یك‌ متر).
ماده‌ 148: در موارد زیر حداقل‌ شدت‌ نور بایستی‌ 50 لوكس‌ باشد.
الف‌ - در محل‌هایی‌ كه‌ تشخیص‌ جزییات‌ در آن‌ ضرورت‌ ندارد از قبیل‌ جابجا كردن‌ ذغال‌ سنگ‌ و سنگ‌ آهك‌ و اشیاء مشابه‌ آن‌. 
ب‌ - راهروها - پلكان‌ها - انبارهای‌ كالا - انبارهای‌ مخصوص‌ اشیاء زمخت‌ و حجیم‌.
ماده‌ 149: در موارد زیر حداقل‌ شدت‌ نور بایستی‌ 100 لوكس‌ باشد.
الف‌ - هنگامی‌ كه‌ تشخیص‌ جزییات‌ تا حدی‌ ضروری‌ باشد مانند محل‌ تولید محصولات‌ نیمه‌ تمام‌ آهنی‌ و فولادی‌ - آسیا كردن‌ غلات‌ - آماده‌ ساختن‌ الیاف‌ پنبه‌ و سایر عملیات‌ مقدماتی‌ امور صنعتی‌. 
ب‌ - در اطاق‌های‌ ماشین‌ و دیگ‌ بخار - داخل‌ اطاقك‌ آسانسور برای‌ حمل‌ افراد و بار در قسمت‌های‌ بسته‌ بندی‌ - در انبارهای‌ اشیاء كم‌ حجم‌ و ظریف‌، در سالن‌های‌ توالت‌ و شستشو، در رختكن‌ها و غیره‌.
ماده‌ 150: در مواردی‌ كه‌ تشخیص‌ جزییات‌ بطور متوسط‌ ضرورت‌ داشته‌ باشد مانند سوار كردن اجزای معمولی ماشین و كارهای مربوط به بازرسی و معاینه فرآورده‎های عملیات مربوط به فرآورده‎های نساجی و چرمی با الوان روشن - تهیه كنسرو و بسته‎بندی گوشت - تراش چوب و الوار و امثال آن بایستی حداقل 200 لوكس‌ باشد. 
ماده‌ 151: چنانچه‌ تشخیص‌ دقیق‌ جزییات‌ ضرورت‌ داشته‌ باشد مانند كارهای‌ ماشینی‌ بازرسی‌ و معاینه‌ معمولی‌ پرداخت‌ كردن‌ چرم‌، بافندگی‌ پنبه‌ و پارچه‌های‌ روشن‌ پشمی‌ امور اداری‌ (در پشت‌ میز) خواندن‌ و نوشتن‌ متناوب‌ بایگانی‌ و ارسال‌ مراسلات‌ و غیره‌ حداقل‌ شدت‌ نور باید 300 لوكس‌ باشد.
ماده‌ 152: در صورتی‌ كه‌ تشخیص‌ بسیار دقیق‌ جزییات‌ الزام‌ آور باشد از قبیل‌ سوار كردن‌ و اتصال‌ اجزای‌ ظریف‌ ماشین‌، امور دقیق‌ ماشینی‌، بازرسی‌ كابل‌ها، تراش‌ و صیقل‌ شیشه‌ و بلور، كارهای‌ چوبی‌ ظریف‌، بافندگی‌ پارچه‌های‌ تیره‌ رنگ‌ پشمی‌ امور محاسباتی‌، دفتر داری‌ و تحریرات‌ تندنویسی‌، ماشین‌ نویسی‌ و نقشه‌ كشی‌ و سایر امور ممتد اداری‌ بایستی‌ حداقل‌ شدت‌ نور 500 لوكس‌ باشد.
ماده‌ 153: در مواردی‌ كه‌ تشخیص‌ جزییات‌ بطور دقیق‌تر از آنچه‌ در فوق‌ گذشت‌ ضرورت‌ داشته‌ باشد مانند سوار كردن‌ و بازرسی‌ دقیق‌ ادوات‌ و اسباب‌های‌ بسیار ظریف‌ جواهر سازی،‌ ساعت‌ سازی‌، درجه‌ بندی‌ محصولات‌ توتون‌، مقابله‌ كردن‌ اوراق‌ چاپی‌ در چاپخانه‌، چرخ‌ كردن‌ پارچه‌های‌ تیره‌ رنگ‌ و نظائر آن‌ حداقل‌ شدت‌ نور بایستی‌ 1000 لوكس‌ باشد.
تبصره‌ -  حداقل‌ شدت‌های‌ نوری‌ كه‌ در موارد فوق‌ تعیین‌ شده‌ در مواقعی‌ است‌ كه‌ چراغها ودستگاه‌های‌ نور دهنده‌ تحت‌ شرایط‌ عادی‌ كار كند (نه‌ در مواقعی‌ كه‌ دستگاه‌های‌ مزبور تازه‌ نصب‌ شده‌ است‌ از این‌ رو لازمست‌ كه‌ شدت‌ نور در آغاز كار در صورت‌ مساعد بودن‌ شرایط‌ 25 درصد و شرایط‌ نامناسب‌ (مواردی‌ كه‌ نوع‌ كار چراغها را كثیف‌ می‌كند) 50 درصد بیشتر در نظر گرفته‌ شود.
روشنایی‌ بخش‌ 4- نور امدادی‌ 
ماده‌ 154: در ساختمان‌هایی‌ كه‌ 250 نفر یا بیشتر بكار اشتغال‌ داشته‌ و فعالیت‌ آنها تمام‌ یا قسمتی‌ از اوقات‌ بعد از غروب‌ تا قبل‌ از طلوع‌ آفتاب‌ را فرا گیرد. كلیه‌ معابر مهم‌، پلكان‌ها، نقاط‌ خروجی‌ ساختمان‌، معابری‌ كه‌ به‌ آنها منتهی‌ می‌شود باید از سیستم‌های‌ روشنایی‌ امدادی‌ كه‌ همیشه‌ در مدت‌ شب‌ آماده‌ بكار بوده‌ و در صورت‌ قطع‌ روشنایی‌ اصلی‌ می‌توان‌ از آن‌ استفاده‌ نمود مجهز باشند.
سیستم‌ روشنایی‌ امدادی‌ باید حداقل‌ ظرفیت‌ تولید یك‌ ساعت‌ نیرو با شدت‌ پنج‌ لوكس‌ را داشته‌ و دارای‌ منبع‌ تولید نیرو و سیم‌ كشی‌ مستقل‌ از شبكه‌ عمومی‌ باشد.

پیشگیری‌ و حفاظت‌ در برابر آتش‌ سوزی‌

-
-
امیرحسین ستوده بیدختی
پیشگیری‌ حفاظت‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ 

تعاریف‌

الف‌ - منظور از ساختمان‌ تندسوز (با اسكلت‌ چوبی‌) ساختمانی‌ است‌ كه‌ دیوارها كف‌ و سقف‌ آن‌ بر روی‌ استخوان‌ بندی‌ چوبی‌ بنا شده‌ باشد.

ب‌ - منظور از ساختمان‌ كندسوز ساختمانی‌ است‌ كه‌ دیواره‌های‌ آن‌ با مصالح‌ بنایی‌ ساخته‌ شده‌ و در داخل‌ بنا الوارها و چوبهای‌ سنگین‌ بكار برده‌ شده‌ باشد.

ج‌ - منظور از ساختمان‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ ساختمانی‌ است‌ كه‌ در آن‌ كلیه‌ دیوارها، تیغه‌ها، كفها، پله‌ها، سقفها، پنجره‌ها و سایر قطعات‌ داخلی‌ بنا از مصالح‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ ساخته‌ شده‌ باشد.

د - منظور از امكنه‌ كم‌ خطر محل‌هایی‌ است‌ كه‌ برای‌ انبار كردن‌ یا استفاده‌ از اشیاء و موادی‌ بكار می‌رود كه‌ معمولاً به‌ سرعت‌ یا با دود زیاد نمی‌سوزد و در صورت‌ آتش‌ گرفتن‌ اشیاء بزودی‌ دود و گازهای‌ سمی‌ یا انفجار خطرات‌ فوری‌ ناشی‌ از مواد انبار شده‌ به‌ وجود نمی‌آورد.

هـ- منظور از امكنه‌ با خطر عادی‌ محل‌هایی‌ است‌ كه‌ برای‌ انبار كردن‌ یا استفاده‌ از اشیاء و موادی‌ بكار می‌رود كه‌ با سرعت‌ زیاد می‌سوزد لیكن‌ حین‌ سوختن‌ بزودی‌ گازهای‌ سمی‌ ایجاد نمی‌كند.

و - منظور از امكنه‌ خطرناك‌ محل‌هایی‌ است‌ كه‌ برای‌ بكار بردن‌ و انبار كردن‌ یا استفاده‌ اشیاء و موادی‌ بكار می‌رود كه‌ بسیار زود آتش‌ می‌گیرد و این‌ اشیاء در حین‌ سوختن‌ بزودی‌ گازهای‌ سمی‌ و انفجار تولید می‌نماید.

ز - منظور از طبقه‌ یك‌ طبقه‌ واقعی‌ نیست‌ بلكه‌ ارتفاع‌ پنج‌ متر از كف‌ زمین‌ طبقه‌ اصلی‌ و هر چهار متر روی‌ آن‌ یك‌ طبقه‌ محسوب‌ می‌گردد باین‌ ترتیب‌ ساختمان‌ بدون‌ طبقه‌ای‌ كه‌ 25 متر ارتفاع‌ دارد معادل‌ بنایی‌ محسوب‌ می‌شود كه‌ طبقه‌ هم‌ سطح‌ زمین‌ آن‌ پنج‌ متر و پنج‌ طبقه‌ فوقانی‌ آن‌ هر یك‌ 4 متر ارتفاع‌ دارد.

ح‌ - منظور از گذر فضای‌ آزاد بین‌ ماشین‌ آلات‌ تاسیسات‌ یا انبوه‌ مواد است‌ و كلمه‌ "آزاد" بدان‌ معنی‌ است‌ كه‌ در گذر موانعی‌ از قبیل‌ ستون‌، دستگاه‌ ترانسمیسیون‌ قرقره‌ها و یا انبوه‌ مواد و نظیر آنها وجود ندارد.

ط‌ - منظور از راه‌ عبور فضای‌ آزادی‌ است‌ كه‌ برای‌ عبور و مرور داخل‌ كارگاه‌ با توجه‌ به‌ تفسیری‌ كه‌ در بند (ح‌) از كلمه‌ آزاد شده‌ است‌ بكار می‌رود.

ی‌ - منظور از "راهرو" فضای‌ آزادی‌ است‌ كه‌ برای‌ عبور و مرور خارج‌ از محل‌ كار با توجه‌ به‌ تعبیر كلمه‌ آزاد به‌ كار می‌رود.

ك‌ - منظور از «خروجی‌» دهانه‌ای‌ است‌ كه‌ برای‌ خروج‌ از یك‌ قسمت‌ محل‌ كار به‌ قسمت‌ دیگر آن به كار رود.

ل‌ - منظور از "خروجی‌ انتهایی‌" دهانه‌ای‌ در بناست‌ كه‌ بتوان‌ به‌ سهولت‌ و بدون‌ خطر از آن طریق به فضای آزاد راه یافت.

م‌ - منظور از "گذرگاه‌" هر راهی‌ است‌ كه‌ برای‌ عبور و مرور افراد به‌ كار می‌رود.

پیشگیری‌ حفاظت‌ در برابر آتش‌ سوزی‌
 
بخش‌ 1- ارتفاع‌ و تفكیك‌ ابنیه‌
ارتفاع‌
ماده‌ 162: ارتفاع‌ بنای‌ كارگاه‌هایی‌ كه‌ پس‌ از اجرای‌ این‌ آیین‌نامه‌ ساخته‌ و یا تجدید بنا می‌شوند بسته‌ به‌ نوع‌ ساختمان‌ یا خطرات‌ ناشی‌ از آتش‌ سوزی‌ باید با جدول‌ زیر مطابقت‌ داشته‌ باشد به‌ استثنای‌ بناهای‌ چوبی‌ (تندسوزی‌) كه‌ الزاماً فقط‌ در یك‌ طبقه‌ ساخته‌ می‌شود.

 

نوع‌ ساختمان‌

نوع‌ خطر اشیایی‌ كه‌ در داخل‌ بنا وجود دارد

كم‌ خطر

عادی‌

خطرناك‌

كندسوز

تا 4 طبقه‌

تا 2 طبقه‌

1 طبقه‌

مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌

تا 5 طبقه‌

تا 5 طبقه‌

2 طبقه‌

در این‌ جدول‌ طبقه‌ هم‌ كف‌ زمین‌ نیز جز طبقات‌ محسوب‌ گردیده‌ است‌.
 
ماده‌ 163: چنانچه‌ بناهای‌ موجود كارخانه‌ها در كلیه‌ طبقات‌ با دستگاه‌های‌ خودكار ضد آتش‌سوزی‌ مجهز باشند حداكثر می‌توان‌ اجازه‌ داد كه‌ طبقات‌ آنها از آنچه‌ در جدول‌ بالا تصریح‌ شده‌ یك‌ طبقه‌ بیشتر باشد.
تفكیك‌
ماده‌ 164: كلیه‌ اعمالی‌ كه‌ متضمن‌ بروز انفجار ها و خطرات‌ ناشی‌ از جرقه‌ و شعله‌ می‌شود باید در بناهایی‌ جدا از بنای‌ اصلی‌ كارگاه‌ انجام‌ شود.
پیشگیری‌ حفاظت‌ در برابر آتش‌ سوزی‌
بخش‌ 2- گذرگاه‌ ها
گذرها
ماده‌ 165: حداقل‌ عرض‌ گذرهای‌ بین‌ ماشین‌ آلات‌ و تاسیسات‌ و یا انبوه‌ مواد در كارگاه‌ها 60 سانتیمتر است‌.
ماده‌ 166: در صورت‌ احتمال‌ بروز مخاطرات‌ از جانب‌ ماشین‌ آلات‌ و همچنین‌ در مواردی‌ كه‌ اندازه‌ و ابعاد قطعاتی‌ كه‌ ساخته‌ می‌شود و یا مقدار ضایعات‌ و یا تاسیسات‌ و یا انبوه‌ مواد و اشیاء ایجاب‌ نماید بایستی‌ برای‌ گذرهای‌ داخلی‌ عرض‌ بیشتری‌ منظور شود.
ماده‌ 167: چنانچه‌ امكان‌ دسترسی‌ فوری‌ به‌ خروجی‌ها نباشد در كارگاه‌ بایستی‌ راهروهای‌ مشخص‌ و همواری‌ بدون‌ بریدگی‌ و برجستگی‌ با حداقل‌ 20/1 متر عرض‌ وجود داشته‌ باشد كه‌ مستقیماً به‌ خروجی‌ها مربوط‌ می‌شود.
راه‌ پله‌ها
ماده‌ 168: در ابنیه‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ كه‌ دو طبقه‌ و یا بیشتر ارتفاع‌ دارد بایستی‌ كلیه‌ پله‌ها و پاگردها (اصلی‌ و فرعی‌) از مصالح‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ ساخته‌ شود.
ماده‌ 169: بجز در موارد خاصی‌ كه‌ استفاده‌ از پله‌های‌ روباز مجاز شناخته‌ شده‌ كلیه‌ راه‌ پله‌ها و پاگردهای‌ اصلی‌ یا قسمت‌هایی‌ از طبقات‌ كه‌ مورد استفاده‌ افراد برای‌ رفت‌ و آمد از راه‌ پله‌های‌ داخلی‌ قرار می‌گیرد بایستی‌ با مصالح‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ ساخته‌ و حفاظت‌ شود.
ماده‌ 170: راه‌ پله‌های‌ خارجی‌ باید در برابر آتش‌ سوزی‌ و دود و باد محافظت‌ و اطراف‌ آن‌ با مصالح‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ پوشیده‌ شود و حتماً راهی‌ هم‌ به‌ بالكون‌های‌ خارجی‌ بنا و راهروهای‌ آن‌ داشته‌ باشد.
ماده‌ 171: در ابنیه‌ای‌ كه‌ در ساختمان‌ آنها مصالح‌ غیر مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ بكار رفته‌ و بیش‌ از دو طبقه‌ ارتفاع‌ دارد و شیب‌ بام‌ آنها كمتر از یك‌ بر چهار است‌ حتماً بایستی‌ یك‌ راه‌ پله‌ برای‌ ارتباط‌ به‌ بام‌ در نظر گرفته‌ شود.
ماده‌ 172: كلیه‌ راه‌ پله‌ها باید مستقیماً یا از طریق‌ یك‌ حیاط‌ خلوت‌ یا راهروی‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ به‌ فضای‌ خارج‌ یا خیابان‌ راه‌ داشته‌ باشد عرض‌ این‌ راهروها با توجه‌ به‌ مواد 174 و 177 باید دست‌ كم‌ به‌ اندازه‌ مجموع‌ حداقل‌ مجاز عرض‌ كلیه‌ خروجی‌هایی‌ كه‌ به‌ آنها مربوط‌ می‌شود باشد.
ماده‌ 173: بر روی‌ بالكان‌هایی‌ كه‌ به‌ منظور خروجی‌ مورد استفاده‌ قرار می‌گیرد باید بطور وضوح‌ جهت‌ خروج‌ به‌ طرف‌ فضای‌ آزاد مشخص‌ شود.
خروجی‌ها و خروجی‌های‌ انتهایی‌
ماده‌ 174: تعداد و وضع‌ درهای‌ خروجی‌ باید طوری‌ باشد كه‌ كلیه‌ افراد بتوانند در موقع‌ خطر محل‌ كار را بلافاصله‌ و با اطمینان‌ كامل‌ ترك‌ كنند. حداقل‌ عرض‌ درهای‌ خروجی‌ 20/1 متر است‌.
ماده‌ 175: فاصله‌ بین‌ محل‌ كار تا در خروجی‌ انتهایی‌ یا تا راه‌ پله‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ مصون‌ از دود یا تا درهایی‌ كه‌ به‌ راهروهای‌ امن‌ ارتباط‌ دارد نباید از اندازه‌های‌ زیر تجاوز كند.
الف‌ - در مورد بناهای‌ خطرناك‌ 150 متر.
ب‌ - در مورد بناهای‌ كم‌ خطر یا عادی‌ 300 متر.
ماده‌ 176: فواصل‌ بالا را در كارگاهی‌ كه‌ با آب‌ پاش‌ خودكار مجهز باشند و یا خطرات‌ ناشی‌ از آتش‌ گرفتن‌ احتمالی‌ اشیاء باشد می‌توان‌ زیادتر و یا كمتر نمود.
ماده‌ 177: برای‌ جلوگیری‌ از ازدحام‌ در كارگاه‌هایی‌ كه‌ تعداد افراد آن‌ از 50 نفر بیشتر باشد باید نسبت‌ به‌ تعداد اضافی‌ افراد درب خروجی‌ انتهایی‌ عریض‌تر یا درب خروجی‌ اضافی‌ تعبیه‌ گردد. با توجه‌ به‌ اینكه‌ خروج‌ افراد به‌ صورت‌ پشت‌ سرهم‌ (ستون‌) همیشه‌ رجحان‌ دارد بنابراین‌ اضافه‌ عرض‌ گذرگاه‌ بایستی‌ مضربی‌ از 60 سانتیمتر باشد. عرض‌ هر كدام‌ از گذرگاه‌ها بایدطوری‌ درنظر گرفته‌شود كه‌ عبور افراد بدون‌ اشكال‌ ممكن‌ باشد.
تبصره‌ -  اضافه‌ عرض‌ هر درب خروجی‌ انتهایی‌ با ضریب‌ 60 سانتیمتر باید محاسبه‌ شود.
گذرگاه‌های‌ افقی‌
ماده178: درگذرگاه‌های‌ افقی‌ نبایدهیچگونه‌ پله‌ یا اختلاف‌ سطح‌ ناگهانی‌ وجود داشته‎باشد.
ماده‌ 179: در صورت‌ وجود اختلاف‌ ارتفاع‌ این‌ دو گذرگاه‌ بایستی‌ برای‌ اتصال‌ آنها حتماً از سطح‌ شیب‌ دار (رامپ‌) استفاده‌ شود و در محل‌ شروع‌ رامپ‌ مخصوصاً نقطه‌ مرتفع‌ آن‌ علامت‌ مخصوص‌ نصب‌ شود.
پیشگیری‌ حفاظت‌ در برابر آتش‌ سوزی‌
بخش‌ 3- درها
درهای‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌
ماده‌ 180: در پاگرد راه‌ پله‌ها و دیواره‌های‌ داخلی‌ گذرگاه‌هایی‌ كه‌ برای‌ خروج‌ در مواقع‌ آتش‌سوزی‌ اختصاص‌ دارد باید درهای‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ كه‌ به‌ فنرهای‌ كمپرسی‌ مجهز است‌ نصب‌ شود.
ماده‌ 181: درهای‌ خروجی‌ انتهایی‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ باید دارای‌ لولای‌ دو طرفه‌ باشد چنانچه‌ استفاده‌ از لولای‌ دو طرفه‌ عملاً مناسب‌ نباشد ممكن‌ است‌ اجازه‌ داده‌ شود كه‌ از درهای‌ كشویی‌ افقی‌ استفاده‌ گردد.
ماده‌ 182: در مورد درهای‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ استفاده‌ از درهای‌ كشویی‌ قائم‌ و درهای‌ كركره‌ای‌ و درهای‌ گردان‌ مجاز نیست‌.
ترتیب‌ قرار گرفتن‌ درها
ماده‌ 183: جهت‌ باز شدن‌ كلیه‌ درهایی‌ كه‌ به‌ راهروها و سرسراها ارتباط‌ دارند باید به‌ سمت‌ خروج‌ از ساختمان‌ بوده‌ و واجد علامت‌ باشد.
ماده‌ 184: درهایی‌ كه‌ از اطاق‌ به‌ راهرو و سرسرا باز می‌شود باید طوری‌ در نظر گرفته‌ باشد كه‌ برای‌ حركت‌ جمعیت‌ مانعی‌ ایجاد ننماید.
ماده‌ 185: پشت‌ درهایی‌ كه‌ به‌ راه‌ پله‌ها باز می‌شود نباید بلافاصله‌ پله‌ وجود داشته‌ باشد.
قرار گرفتن‌ پاگردی‌ كه‌ عرض‌ آن‌ لااقل‌ به‌ اندازه‌ عرض‌ در باشد در پشت‌ اینگونه‌ درها الزامی‌ است‌.
ماده‌ 186: عرض‌ درهای‌ خروجی‌ انتهایی‌ راه‌ پله‌ها نباید از عرض‌ پله‌ها كمتر باشد.
ماده‌ 187: فاصله‌ درهای‌ خروجی‌ طبقه‌ هم‌ سطح‌ زمین‌ نباید بیشتر از 45 متر و عرض‌ آنها نباید از 20/1 متر كمتر باشد.
ماده‌ 188: هر یك‌ از درهای‌ خروجی‌ باید مشخص‌ و قابل‌ دید باشد.
ماده‌ 189: درهایی‌ كه‌ برای‌ ارتباط‌ به‌ داخل‌ یا خارج‌ بنای‌ كارخانجات‌ یا طبقات‌ آنها در نظر گرفته‌ شده‌ در ساعات‌ كار به‌ هیچ‌ وجه‌ نباید با قفل‌ یا كشو و غیره‌ بسته‌ شود.
پیشگیری‌ حفاظت‌ در برابر آتش‌ سوزی‌
بخش‌ 4- آسانسورها و بالابرها
ماده‌ 190: با اینكه‌ آسانسورها بطور كلی‌ نباید به‌ عنوان‌ خروجی‌ به‌ حساب‌ آید معذالك‌ قفسه‌ كلیه‌ آسانسورهای‌ مخصوص‌ حمل‌ افراد باید سراسر با مصالح‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌سوزی‌ ساخته‌ شود.
ماده‌ 191: قفسه‌ آسانسورها نباید با قفسه‌ پله‌ها توام‌ باشد مگر آنكه‌ دیواره‌های‌ آن‌ با مصالح‌ مقاوم‌ در برابر آتش‌ سوزی‌ ساخته‌ شده‌ باشد.
بخش‌ 5- علایم‌ خروجی‌
ماده‌ 192: درهای‌ خروجی‌ و گذرگاه‌ها باید بطور ساده‌ و با علایم‌ واضح‌ كه‌ راه‌ خروج‌ را نشان‌ دهنده‌ مشخص‌ شود، در كارگاه‌هایی‌ كه‌ تعداد كارگران‌ آن‌ 250 نفر بیشتر است‌ و ساعت‌ كار در طول‌ شب‌ ادامه‌ داشته‌ باشد علایم‌ فوق‌ باید الكتریكی‌ و به‌ جریان‌ برق‌ فوق‌‌العاده‌ (همانطور كه‌ در ماده‌ 154 تشریح‌ گردید) مرتبط‌ باشد تا در صورت‌ قطع‌ جریان‌ عمومی‌ برق‌ استفاده‌ از آنها امكان‌پذیر باشد.
این‌ آیین‌نامه‌ مشتمل‌ بر چهار فصل‌ و 192 ماده‌ و 8 تبصره‌ به‌ استناد ماده‌ 47 قانون‌ كار تدوین‌ و در چهل‌ و هفتمین‌ جلسه‌ شورایعالی‌ حفاظت‌ فنی‌ مورخ‌ 24/8/1340 به‌ تصویب‌ نهایی‌ رسیده‌ و قابل‌ اجراست‌.

كارگاه‌های‌ صنعتی‌ ساختمان‌ و محل‌ كار مقررات كلی

-
-
امیرحسین ستوده بیدختی
كارگاه‌های‌ صنعتی‌ ساختمان‌ و محل‌ كار  مقررات كلی - بخش اول

ماده‌ 1: قبل از شروع عملیات ساختمانی باید پروانه‌ها و مجوزهای لازم توسط مالكان و صاحبان كار از مراجع ذیربط قانونی اخذ گردد.

ماده‌ 2: قبل از شرع عملیات ساختمانی مربوط به تاسیس كارگاه‌های جدید یا توسعه كارگاه‌های موجود، باید طبق ماده 87 قانون كار، نقشه‌های ساختمانی و طرح‌های مورد نظر از لحاظ پیش بینی در امر حفاظت فنی و بهداشت كار برای اظهار نظر و تایید به واحد كار و امور اجتماعی محل ارایه گردد.

ماده‌ 3: مسئولیت اجرای مقررات این آیین نامه براساس مواد 91 و 95 قانون كار برعهده كارفرماست.

ماده‌ 4: هرگاه صاحب كار اجرای كلیه عملیات ساختمانی از ابتدا تا پایان كار را كلاً به یك پیمانكار محول نماید، پیمانكار مسئول اجرای مقررات این آیین نامه در كارگاه خواهد بود.

ماده‌ 5: هرگاه صاحب كار اجرای قسمت‌های مختلف عملیات ساختمانی خود را به پیمانكاران مختلف محول نماید، هر پیمانكار در محدوده پیمان خود، مسئول اجرای مقررات این آیین نامه خواهد بود و پیمانكارانی كه به طور همزمان در یك كارگاه ساختمانی مشغول فعالیت هستند، باید در اجرای مقررات مذكور با یكدیگر همكاری نمایند و صاحب كار مسئول ایجاد هماهنگی بین آنها خواهد بود.

ماده‌ 6: هرگاه پیمانكار اصلی اجرای قسمت‌های مختلف عملیات ساختمانی را به پیمانكار یا پیمانكاران دیگر محول نماید، هر پیمانكار جزء در محدوده پیمان خود مسئول اجرای مقرات این آیین نامه بوده و پیمانكار اصلی مسئول نظارت و ایجاد هماهنگی بین آنها خواهد بود.

ماده‌ 7: هرگاه مهندسان ناظر در ارتباط با نحوه اجرای عملیات ساختمانی ایراداتی مشاهده نمایند كه احتمال خطر وقوع حادثه را در برداشته باشد، باید فوراً مراتب را همراه با راهنمایی‌ها و دستورالعمل‌های لازم، كتباً به كارفرما یا كارفرمایان مربوطه اطلاع داده و رونوشت آن را به واحد كار و امور اجتماعی محل و مرجع صدور پروانه ساختمان تسلیم نمایند. كارفرما موظف است فوراً كار را در تمام یا قسمتی از كارگاه كه مورد ایراد و اعلام خطر واقع شده متوقف و كارگران را از محل خطر دور و اقدامات مقتضی در مورد رفع خطر بعمل آورد.

ماده‌ 8: كارفرما باید وقوع هرگونه حادثه ناشی از كار منجر به فوت یا نقص عضو را كتباً و در اسرع وقت و قبل از آنكه علایم و آثار حادثه از بین رفته باشد، به واحد كار و امور اجتماعی محل اطلاع دهد.

ماده‌ 9: كارفرما باید وقوع هرگونه حادثه ناشی از كار را ظرف مدت سه روز اداری به شعبه سازمان تامین اجتماعی محل اطلاع دهد و نسبت به تكمیل و ارایه فرم ویژه گزارش حادثه اقدام نماید.

ماده‌ 10: كارگاه ساختمانی باید به طور مطمئن و ایمن محصور و از ورود افراد متفرقه و غیرمسئول به داخل آن جلوگیری بعمل آید. همچنین نصب تابلوها و علایم هشدارنده كه در شب و روز قابل رویت باشد، در اطراف كارگاه ساختمانی ضروری است.

ماده‌ 11: قرار دادن و انبار كردن وسایل كار، مصالح ساختمانی و نخاله‌های ساختمانی در معابر عمومی مجاز نیست و چنانچه انجام این امر برای مدت موقت و محدود اجتناب‌ناپذیر باشد، باید با شرایط زیر اقدام گردد.

الف – مجوز لازم از مرجع صدور پروانه ساختمان و سایر مراجع ذیربط و مسئول اخذ گردد.

ب – نحوه قرار دادن، چیدن یا ریختن این وسایل و مصالح و انتخاب مكان آن به ترتیبی باشد كه حوادث برای عابران و وسایل نقلیه بوجود نیاورد و در اطراف آن نرده‌های متحرك و وسایل كنترل مسیر و همچنین تابلوها و علایم هشدار دهنده كه در شب و روز از فاصله مناسب قابل رویت باشد، نصب گردد.

ماده‌ 12: برای جلوگیری از سقوط مصالح ساختمانی و ابزار كار بر روی كارگران و افرادی كه در محوطه كارگاه ساختمانی از مجاوز ساختمان دردست تخریب، احداث و یا تعمیر و بازسازی عبور می‌‌نمایند، باید یك سرپوش حفاظتی با عرض و استحكام كافی از شبكه فلزی یا از جنس الوار چوبی با شرایط زیر در دیواره اطراف ساختمان نصب گردد.

الف – سرپوش حفاظتی باید با توجه به ارتفاع و وضعیت ساختمان چنان طراحی و ساخته شود كه در اثر ریزش مصالح و ابزار كار بر روی آن هیچگونه خطری متوجه افرادی كه از زیر آن عبور می‌‌نمایند، نگردد.

ب – زاویه سرپوش حفاظتی را نسبت به سطح افقی می‌‌توان بین 30 تا 45 درجه به سوی ساختمان اختیار نمود.

ماده‌ 13: احداث راهرو سرپوشیده موقتی در امتداد معبر عمومی مجاور كارگاه ساختمانی در موارد زیر ضروری است:
الف – چنانچه فاصله ساختمان دردست تخریب از معبر عمومی كمتر از 40 درصد ارتفاع اولیه آن باشد.
ب – در صورتی كه فاصله ساختمان دردست احداث یا تعمیر و بازسازی كمتر از 25 درصد ارتفاع نهایی آن باشد.
ج – در مواردی كه فاصله ساختمان دردست تخریب، احداث یا تعمیر و بازسازی از معابر عمومی بیش از حد نصاب‌های مقرر در بندهای الف و ب باشد، اما با توجه به شرایط و مقتضیات خاص، به نظر بازرس كار یا مرجع صدور پروانه ساختمان یا مهندس ناظر، راهرو سرپوشیده موقتی ضروری تشخیص داده شود.
ماده‌ 14: راهروهای سرپوشیده موضوع ماده 13 باید دارای شرایط زیر باشند:
الف – ارتفاع راهرو سرپوشیده نباید كمتر از  5/2 متر و عرض آن نیز نباید كمتر از 5/1 متر و یا عرض پیاده روی موجود باشد.
ب– راهرو باید فاقد هرگونه مانع بوده و دارای روشنایی لازم طبیعی یا مصنوعی دائمی‎باشد.
ج – سقف راهرو باید توانایی تحمل حداقل 700 كیلوگرم بر مترمربع فشار را داشته باشد. به علاوه سایر قسمت‌های آن نیز باید تحمل بار مربوط و فشار مذكور را داشته باشد.
د – سقف‎راهرو باید از الوار به ضخامت حداقل 5سانتیمتر ساخته‎شده و الوارها‎ طوری در كنار هم قرارگرفته‎باشند كه از ریزش مصالح ساختمانی به داخل راهرو جلوگیری بعمل آید.
هـ – اطراف بیرونی سقف راهرو باید به وسیله دیواره شیب داری از چوب یا شبكه فلزی مقاوم محصور باشد. زاویه این حفاظ را نسبت به سقف می‌‌‌توان بین 30 تا 45 درجه به طرف خارج اختیار نمود.
و – در صورتی كه راهرو دارای درهای جانبی برای ورود و خروج مصالح و نخاله‌های ساختمانی و غیره باشد، این درها باید همواره بسته باشند، مگر در موارد مذكور كه باید مراقبت كافی بعمل آید.
ماده‌ 15: كلیه پرتگاه‌ها و دهانه‌های باز در قسمت‌های مختلف كارگاه ساختمانی و محوطه آن كه احتمال خطر سقوط افراد را در بردارند، باید تا زمان محصور شدن یا پوشیدن شدن نهایی و یا نصب حفاظ‌ها، پوشش‌ها و نرده‌های دائم و اصلی، به وسیله نرده‌ها یا پوشش‌های موقت به طور محكم و مناسب حفاظت گردند.
ماده‌ 16: نرده حفاظتی موقت موضوع ماده 15 باید دارای شرایط زیر باشد:
الف – ارتفاع آن در مورد راه پله‌ها و سطوح شیب دار حداقل 75 سانتیمتر و در سایر موارد حدافل 90 سانتیمتر باشد.
ب – در فواصل حداكثر 2 متر، دارای پایه‌های عمودی محكم باشد.
ج – در اجزاء آن قسمت‌های تیز و برنده وجود نداشته باشد.
ماده‌ 17: پوشش حفاظتی موقت موضوع ماده 15 باید دارای شرایط زیر باشد:
الف – در مورد دهانه‌های باز با ابعاد كمتر از 45 سانتیمتر، تخته یا الوارهای چوبی با قطر حداقل 5/2 سانتیمتر.
ب – در مورد دهانه‌های باز با ابعاد بیشتر از 45 سانتیمتر، تخته یا الوارهای چوبی با قطر حداقل 5 سانتیمتر.
ماده‌ 18: در مواردی كه احتمال سقوط و ریزش مصالح و ابزار كار از روی جایگاه‌ها و سكوهای كار یا لبه پرتگاه‌ها و دهانه‌های باز وجود داشته باشد،‌باید نسبت به نصب پاخورهای چوبی به ضخامت حداقل 5/2 سانتیمتر و ارتفاع 15 سانتیمتر اقدام شود.
ماده‌ 19: چنانچه قبل از زدن سقف‌های دائم، نیاز به ایجاد سكوی كار در محل باشد، باید از الوارهایی با ضخامت 5 و عرض 25 سانتیمتر كه در كنار هم محكم به یكدیگر بسته و متصل شده باشند، استفاده شود.
ماده‌ 20: برای جلوگیری از خطر برق گرفتگی و كاهش اثرات زیان آور میدان‌های الكترومغناطیسی ناشی از خطوط برق فشار قوی، باید مقررات مربوط به حریم خطوط انتقال و توزیع نیروی برق، در كلیه عملیات ساختمانی و نیز در تعیین محل احداث بناها و تاسیسات، رعایت گردد.
ماده‌ 21: قبل از شروع عملیات ساختمانی در مجاورت خطوط هوایی برق فشار ضعیف، باید مراتب به اطلاع مسئولان و مراجع ذیربط رسانده شود تا اقدامات احتیاطی لازم از قبیل قطع جریان، تغییر موقت یا دائم مسیر یا روكش كردن خطوط مجاور ساختمان با مواد مناسب از قبیل لوله‌های پلی اتیلن یا شیلنگ‌های لاستیكی و غیره انجام شود.
ماده‌ 22: كلیه هادی‌ها، خطوط و تاسیسات برقی در محوطه و حریم عملیات ساختمانی باید برقدار فرض شود، مگر آنكه خلاف آن ثابت گردد.
ماده‌ 23: كلیه كارگران كارگاه‌های ساختمانی باید مجهز به كلاه و كفش ایمنی باشند.
همچنین در صورتیكه شرایط و نوع كار اقتضاء نماید، سایر وسایل حفاظت فردی از قبیل دستكش حفاظتی، عینك و نقاب حفاظتی، ماسك تنفسی حفاظتی، چكمه و نیم چكمه لاستیكی، كمربند ایمنی، طناب مهار و طناب نجات مطلق ضوابط آیین نامه وسایل حفاظت انفرادی باید در اختیار كارگران قرار داده شود.
كارگاه‌های‌ صنعتی‌ ساختمان‌ و محل‌ كار تهویه‌
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم خرداد 1393 ساعت 0:59 شماره پست: 32

كارگاه‌های‌ صنعتی‌ ساختمان‌ و محل‌ كار  تهویه‌ 

ماده‌ 155: در كلیه‌ كارگاه‌ها باید پیوسته‌ شرایط‌ مساعدی‌ از نظر تهویه‌ (طبیعی‌ یا مصنوعی‌) فراهم‌ باشد هوای‌ 

كافی‌ و سالم‌ با درجه‌ حرارت‌ و رطوبت‌ مناسب‌ برای‌ افراد موجود بوده‌ و نیز از تغییرات‌ ناگهانی‌ درجه‌ حرارت‌ جلوگیری‌ شود.

ماده‌ 156: هر نوع‌ گرد و غبار، دود و گاز و بخارهای‌ حاصله‌ در كارگاه‌ها باید از همان‌ وهله‌ تولید تا جایی‌كه‌ امكان‌ دارد به‌ وسایل‌ طبیعی‌ والا به‌ وسایل‌ مصنوعی‌ از محیط‌ كار دور ساخت‌ تا از آلودگی‌ هوای‌ كارگاه‌ جلوگیری‌ شود.

ماده‌ 157: دستگاه‌های‌ مولد حرارت‌ كه‌ در محل‌های‌ كار قرار می‌گیرد باید دارای‌ هواكش‌ مناسب‌ باشد به‌ نحوی‌ كه‌ گازهای‌ حاصله‌ از احتراق‌ با هوای‌ داخل‌ كارگاه‌ مخلوط‌ نگردد. استفاده‌ از اجاقها و بخاریهای‌ بدون‌ دودكش‌ و امثال‌ آن‌ بكلی‌ ممنوع‌ است‌.

ماده‌ 158: در سالن‌ها و اطاق‌های‌ كارگاه‌ها باید همیشه‌ حرارت‌ و رطوبتی‌ متناسب‌ با نوع‌ كار وجود داشته‌ باشد و این‌ حرارت‌ باید قابل‌ افزایش‌ و كاهش‌ باشد تا بتوان‌ درجه‌ رطوبت‌ و حرارت‌ را به‌ تناسب‌ كار و حرارت‌ و یا رطوبت‌ خارج‌ تغییر داد.


كارگاه‌های‌ صنعتی‌ ساختمان‌ و محل‌ كار  تهویه‌ 

ماده‌ 155: در كلیه‌ كارگاه‌ها باید پیوسته‌ شرایط‌ مساعدی‌ از نظر تهویه‌ (طبیعی‌ یا مصنوعی‌) فراهم‌ باشد هوای‌ 

كافی‌ و سالم‌ با درجه‌ حرارت‌ و رطوبت‌ مناسب‌ برای‌ افراد موجود بوده‌ و نیز از تغییرات‌ ناگهانی‌ درجه‌ حرارت‌ جلوگیری‌ شود.

ماده‌ 156: هر نوع‌ گرد و غبار، دود و گاز و بخارهای‌ حاصله‌ در كارگاه‌ها باید از همان‌ وهله‌ تولید تا جایی‌كه‌ امكان‌ دارد به‌ وسایل‌ طبیعی‌ والا به‌ وسایل‌ مصنوعی‌ از محیط‌ كار دور ساخت‌ تا از آلودگی‌ هوای‌ كارگاه‌ جلوگیری‌ شود.

ماده‌ 157: دستگاه‌های‌ مولد حرارت‌ كه‌ در محل‌های‌ كار قرار می‌گیرد باید دارای‌ هواكش‌ مناسب‌ باشد به‌ نحوی‌ كه‌ گازهای‌ حاصله‌ از احتراق‌ با هوای‌ داخل‌ كارگاه‌ مخلوط‌ نگردد. استفاده‌ از اجاقها و بخاریهای‌ بدون‌ دودكش‌ و امثال‌ آن‌ بكلی‌ ممنوع‌ است‌.

ماده‌ 158: در سالن‌ها و اطاق‌های‌ كارگاه‌ها باید همیشه‌ حرارت‌ و رطوبتی‌ متناسب‌ با نوع‌ كار وجود داشته‌ باشد و این‌ حرارت‌ باید قابل‌ افزایش‌ و كاهش‌ باشد تا بتوان‌ درجه‌ رطوبت‌ و حرارت‌ را به‌ تناسب‌ كار و حرارت‌ و یا رطوبت‌ خارج‌ تغییر داد.

ماده‌ 159: در نقاطی‌ كه‌ اختلاف‌ درجه‌ حرارت‌ فصلی‌ زیاد است‌ باید سقف‌ و بدنه‌های‌ محل‌ كار و در صورت‌ اقتضا درها و پنجره‌ها به‌ وسایل‌ مقتضی‌ مانند عایق‌ بندی‌ حرارتی‌ سقف‌ها، دیوارها و در صورت‌ امكان‌ كف‌ها و درها و پنجره‌های‌ محل‌ كار در مقابل‌ حرارت‌ یا برودت‌ خارج‌ مجهز شود.

ماده‌ 160: در كارگاه‌ها بایستی‌ به‌ وسایل‌ مقتضی‌ از قبیل‌ نصب‌ حایل‌های‌ ثابت‌ یا متحرك‌ یا عایق‌ كردن‌ لوله‌های‌ ناقل‌ بخار یا آب‌ داغ‌ از تشعشعات‌ شدید حرارتی‌ جلوگیری‌ شود.

انجمن مهندسی و مدیریت ساخت ایران (ICEMA) Iran Construction Engineering Management Association

تبصره‌ 1-  این‌ عایق‌ها باید حتی‌ الامكان‌ از مواد نسوز ساخته‌ شود.

ماده‌ 161: در مواردی‌ كه‌ از حرارت‌ مركزی‌ استفاده‌ می‌شود رادیاتورها و لوله‌های‌ آب‌ گرم‌ باید به‌ قسمی‌ نصب‌ شود كه‌ كارگران‌ در نتیجه‌ تشعشع‌ حرارت‌ یا جریان‌ هوای‌ گرم‌ ناراحت‌ نشوند.


مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مطالب ابر قرارداد

مدل سازی اطلاعات ساختمانمدیریت منابع انسانی
قراردادمدیریت دانش
موفقیتبرنامه ریزی
مدیریت پروژهتکنیک های خلاقیت
مدیریت ساختاستراتژی
چابکی در پروژهداستان مدیریتی
ساخت و ساز نابمدیران
مهندسی ارزشتصمیم گیری
مدیریت ریسک دفتر مدیریت پروژه
مدیریتبتن
رهبریمدیران پروژه
تکنیک های مدیریتی مهارت های مدیریتی
توسعه پایداراستاندارد PMBOK
کنترل پروژهآزمون pmp
سازمانمدیریت ساخت در شبکه های اجتماعی
مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مطالب ابر قرارداد,مدیریت ساخت ,مدیریت پروژه, مدیریت پروژه های ساخت, مدیریت پروژه و ساخت,مدل سازی اطلاعات ساختمان,مدیریت ساخت
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به مهندسی و مدیریت ساخت پروژه است. |طراحی و توسعه:امیرحسین ستوده بیدختی|