درحال مشاهده: مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مطالب ابر داستانک


ادعونی
اهدای خون
موسسه محک
اهداء عضو

آﺧﺮﯾﻦ دوﻧﺪه

1398/10/3
07:36
امیرحسین ستوده بیدختی امیرحسین ستوده بیدختی
در ﺳﺎل  1968ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت اﻟﻤﭙﯿﮏ در ﺷﻬﺮ ﻣﮑﺰﯾﮑﻮﺳﯿﺘﯽ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪ. ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ دوى ﻣﺎراﺗﻦ ﻟﺤﻈﺎت آﺧﺮ را ﺳﭙﺮى ﻣﻰ ﮐﻨﺪ. ﻧﻔﺮ اول، ﯾــﮏ دوﻧﺪه از اﺗﯿﻮﭘﻰ، از ﺧــﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرد. در ﻫﻤﯿﻦ ﺣــﺎل دوﻧــﺪﮔﺎن ﺑﻌﺪى  از راه ﻣﻰ رﺳــﻨﺪ و از ﺧــﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرﻧﺪ. ﻣﺮاﺳﻢ اﻫﺪاى ﺟﻮاﯾﺰ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﻰ ﺷﻮد و ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻫﻢ آرام آرام اﺳــﺘﺎدﯾﻮم را ﺗﺮك ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؛ اﻣﺎ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮی اﺳــﺘﺎدﯾﻮم اﻋﻼم ﻣــﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﯾــﮏ دوﻧﺪه دﯾﮕﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه و از ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻧﮕﺬﺷــﺘﻪ اﺳــﺖ. ﭼﻨﺪ ﻫﺰار ﻧﻔﺮ در اﺳــﺘﺎدﯾﻮم ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ و اﻧﺘﻈﺎر رﺳــﯿﺪن ﻧﻔﺮ آﺧﺮ را ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ. ﻣﺪﺗﻰ ﺑﻌﺪ اﻋﻼم ﻣﻰ ﺷﻮد ﮐﻪ او دوﻧﺪه اى از ﺗﺎﻧﺰاﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺎن اﺳــﺘﻔﻦ آﮐﻮارى اﺳﺖ ﮐﻪ در اواﯾﻞ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اﻓﺘﺎده و زاﻧﻮﯾﺶ آﺳﯿﺐ دﯾﺪه اﺳﺖ.
ﺳﺎﻋﺖ 54 : 6 ﻋﺼﺮ اﺳﺖ و ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ از زﻣﺎن ﻋﺒﻮر ﻧﻔــﺮ اول از ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرد. دوﻧﺪه اى ﺗﻨﻬﺎ، ﻟﻨﮓ ﻟﻨﮕﺎن ﺑﺎ ﭘﺎى زﺧﻤﻰ و ﺑﺎﻧﺪاژ ﺷــﺪه وارد اﺳﺘﺎدﯾﻮم ﻣﻰ ﺷﻮد. ﺑﺎ ورود او ﺑﻪ اﺳﺘﺎدﯾﻮم، ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺣﺎﺿﺮ از ﺟﺎ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﯿﺰﻧﺪ و ﺑﺎ ﮐﻒ زدن و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﻰ ﺑﻠﻨﺪ او را ﺗﺸــﻮﯾﻖ ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ؛ اﻧﮕﺎر ﮐﻪ او ﺑﺮﻧﺪه ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اﺳــﺖ! او از ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﻰ ﮔﺬرد. ﺧﺒﺮﻧﮕﺎری ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﻰ ﺷﻮد و از او ﻣﻰ ﭘﺮﺳﺪ: ﭼﺮا ﺑﺎ اﯾﻦ درد و ﺟﺮاﺣﺖ و در ﺷﺮاﯾﻄﻰ ﮐﻪ ﻧﻔﺮ آﺧﺮ ﺑﻮدﯾﺪ و ﺷﺎﻧﺴــﻰ ﺑﺮاى ﺑﺮﻧﺪه ﺷﺪن ﻧﺪاﺷﺘﯿﺪ از اداﻣﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﻣﻨﺼﺮف ﻧﺸﺪﯾﺪ؟"

آﮐﻮارى ﻣﻰ ﮔﻮﯾﺪ: ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻢ ﺷــﻤﺎ درك ﮐﻨﯿﺪ. ﻣﺮدم ﮐﺸﻮرم ﻣﺮا  9000ﻣﺎﯾﻞ ﺗﺎ ﻣﮑﺰﯾﮑﻮ ﺳﯿﺘﯽ ﻧﻔﺮﺳﺘﺎده اﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ را ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ. آﻧﻬﺎ ﻣﺮا ﻓﺮﺳــﺘﺎده اﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ.".
ﻧﺎم ﻧﻔﺮ اول ﻣﺴــﺎﺑﻘﻪ دوى ﻣﺎراﺗﻦ، دوﻧﺪه اﺗﯿﻮﭘﯿﺎﯾﻰ ﺑﺮﻧﺪه ﻣﺪال ﻃﻼى ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ، ﭼﯿﺴﺖ؟ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻪ ﺟﺰﻣﺴﺘﻨﺪات ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ اﻟﻤﭙﯿﮏ ﺳــﺎل  ،1968در ﺟﺎى دﯾﮕﺮى ﺛﺒﺖ ﻧﺸــﺪه اﺳــﺖ و ﺑﺎ ﺟﺴﺘﺠﻮ در اﺧﺒﺎر و اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻫﻢ، آﻧﺮا ﻧﺨﻮاﻫﯿﺪ ﯾﺎﻓﺖ. 
ﺑﺮﻧﺪه ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﮐﯿﺴﺖ؟ ﺟﺎن اﺳﺘﻔﻦ آﮐﻮارى. ﭼﺮا؟ زﯾﺮا او ارزﺷﻰ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﯾﺎدآور ﻣﻰ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺧﯿﻠﻰ ارزﺷﻤﻨﺪﺗﺮ و ﺗﺤﺴﯿﻦ ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰﺗﺮ از ﭼﯿﺰى ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻔﺮ اول ﺷﺪن اﺳﺖ؛ ﭘﺸﺘﮑﺎر و اﺳﺘﻘﺎﻣﺖ.
او درس ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻰ آﻣﻮزد و آن اﺻﺎﻟﺖ ﺣﺮﮐﺖ، ﻣﺴــﺘﻘﻞ از ﻧﺘﯿﺠﻪ اﺳﺖ. او ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻔﺮ آﺧﺮ اﺳﺖ و ﺷﺎﻧﺴﻰ ﺑﺮاى ﻧﻔﺮ دوم ﯾﺎ ﺳﻮم ﺷﺪن ﻫﻢ ﻧﺪارد.
)ﻣﻨﺒﻊ: ﺳﺎﯾﺖ راﻫﮑﺎر ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ(


ادامه مطلب ادامه مطلب

دوﻗﻠﻮﻫﺎى ﻫﻤﺴﺎن ﺑﺎ وﯾﮋﮔﻰ ﻫﺎى ﻣﺘﻔﺎوت

1398/08/6
01:37
امیرحسین ستوده بیدختی امیرحسین ستوده بیدختی
دو ﺑﺮادر دوﻗﻠﻮ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻰ ﻣﻰ ﺷﺪ آن دو را از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺗﺸﺨﯿﺺ داد. اﯾﻦ دو ﺑﺮادر ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﻮد را از دﺳﺖ داده ﺑﻮدﻧــﺪ. ﯾﮑﻰ ﺻﺎﺣﺐ ﭼﻨﺪ ﻓﺮوﺷــﮕﺎه زﻧﺠﯿــﺮه اى ﺑﺰرگ ﻃﺮاﺣﻰ و ﻓﺮوش ﻟﺒﺎس در ﺳﺮاﺳــﺮ دﻧﯿﺎ ﺑﻮد و آن دﯾﮕﺮى ﯾﮏ ﺗﻌﻤﯿﺮﮔﺎه ﺑﻰ روﻧﻖ در ﮔﻮﺷﻪ اى دوراﻓﺘﺎده از ﺷﻬﺮ داﺷﺖ.
اﯾﻦ دو ﺑﺮادر، در ﺳــﻔﺮى ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ داﺷــﺘﻨﺪ ﺑــﺮ اﺛﺮ ﺣﺎدﺛﻪ اى، ﻫﺮ دو ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺧﻮد را از دﺳــﺖ دادﻧﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻣﺎه درﻣﺎن ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ در ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪن ﺣﺎﻓﻈﻪ، در ﺗﺸــﺨﯿﺺ ﻫﻮﯾﺖ واﻗﻌﻰ آﻧﺎن اﺷﺘﺒﺎه ﺷﺪ.
او را ﮐﻪ ﻓﻘﯿﺮﺗﺮ ﺑﻮد، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺻﺎﺣﺐ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻓﺮوﺷــﮕﺎه ﺑﺰرگ ﺑــﻪ دﻓﺘﺮ ﮐﺎرش ﺑﺮدﻧﺪ و دﯾﮕــﺮى را ﮐﻪ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻫﻤﺎن ﺑﺮادر ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮد، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻌﻤﯿﺮﮐﺎر ﻓﻘﯿﺮ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎن ﺗﻌﻤﯿﺮﮔﺎﻫﯿﺶ ﺳﭙﺮدﻧﺪ.
ﯾﮏ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺖ. آن دو ﻧﻔﺮ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻧﯿﺎورده ﺑﻮدﻧﺪ. در واﻗﻊ ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻧﻤﻰ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﯾﺎد آورﻧﺪ. ﺑﺮادرى ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺛﺮوﺗﻰ ﻋﻈﯿﻢ ﺷــﺪه ﺑﻮد، ذﻫﻨﻰ ﺑﻰ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ و ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ داﺷــﺖ و در ﻣﺪت ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺳﺎل ﺑﺎ ﺑﻰ ﻧﻈﻤﻰ و ﺑﻰ ﻓﮑﺮى، ﻫﻤﻪ دار و ﻧﺪارش را از دﺳﺖ داد و ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺮوﺷﮕﺎﻫﻰ ﮐﻮﭼﮏ در ﺣﻮﻣﻪ ﺷﻬﺮ ﺷﺪ.

ﺑﺮادر ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ، ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﻓﻘﯿﺮ ﺷــﺪه ﺑﻮد، در ﻋﺮض ﯾﮏ ﺳــﺎل ﻫﻤــﺎن ﺗﻌﻤﯿﺮﮔﺎه ﺿﻌﯿﻒ ﺣﻮﻣﻪ ﺷــﻬﺮ را ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺗﻌﻤﯿﺮ و ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺧﻮدرو در ﺳﺮاﺳــﺮ ﮐﺸﻮر ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮد و ﺗﺼﻤﯿﻢ داﺷــﺖ ﯾﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ زﻧﺠﯿﺮه اى از ﺧﺪﻣﺎت و ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﻰ ﺧﻮدرو را ﺑﺮاى ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺧﻮدروﺳﺎز در ﭼﻨﺪﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺑﺮﭘﺎ ﺳﺎزد.
دوﻗﻠﻮﻫﺎى ﻫﻤﺴﺎن وﯾﮋﮔﻰ ﻫﺎى ﻓﺮدى ﻣﺘﻔﺎوﺗﻰ داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﯾﮑﻰ را از اوج ﺑﺪﺑﺨﺘﻰ ﺑﻪ ﺛﺮوﺗﻰ ﺗﻀﻤﯿﻨﻰ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ و آن دﯾﮕﺮى را از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﯾﮏ ﻓﺮد ﻣﺴــﮑﯿﻦ و درﻣﺎﻧﺪه ﺑﺎ درآﻣﺪ ﮐﻢ ﺗﻨﺰل دﻫﺪ.
ﺧﯿﻠﻰ ﻫﺎ ﮔﻤﺎن ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ ﭼﺎره ﮐﺎر آﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺳــﺮﻣﺎﯾﻪ اوﻟﯿﻪ زﯾﺎد اﺳــﺖ و ﺣﻤﺎﯾﺖ و ﭘﺸــﺘﯿﺒﺎﻧﻰ ﺑﻰ ﻗﯿﺪ و ﺷﺮط از ﺳﻮى دﯾﮕﺮان. ﻣﺘﺄﺳــﻔﺎﻧﻪ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﮐﻢ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﮔﻤﺎن ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ ﭘﻮل و ﺳــﺮﻣﺎﯾﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﻰ ﺧﻮﺷــﺒﺨﺘﻰ ﻣﻰ آورد. اﻟﺒﺘﻪ ﻓﮑﺮ، ﻧﻈﻢ و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰى ﻫﻢ ﺑﺪون ﭘﻮل و ﺛﺮوت ﺑﻪ ﺟﺎﯾﻰ ﻧﻤﻰ رﺳﺪ.نظر شما چیست؟
منبع:سایت یک بود


ادامه مطلب ادامه مطلب

داﺳﺘﺎن ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ: ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﺗﻮﻓﯿﻖ ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ؛ از روﺳﺘﺎى ورﮐﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﺰه ﺳﻠﻄﻨﺘﻰ

1398/07/7
22:17
امیرحسین ستوده بیدختی امیرحسین ستوده بیدختی
ﺗﻮﻓﯿﻖ ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ در ﺳﺎل  1315در روﺳﺘﺎى ورﮐﺎﻧﻪ اﺳﺘﺎن ﻫﻤﺪان، در ﺧﺎﻧﻮاده اى ﺳﺎده و روﺳﺘﺎﯾﻰ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺟﻬﺎن ﮔﺸﻮد. ﺷﻐﻞ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻰ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ داﻣﭙﺮورى ﺑﻮد. وى در دوران ﮐﻮدﮐﻰ و ﻧﻮﺟﻮاﻧﻰ ﺑﻪ ﭼﻮﭘﺎﻧﻰ در دﺷــﺖ ﻫﺎى ﭘﻬﻨﺎور اﺳــﺘﺎن ﻫﻤﺪان ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮد و ﺷﺐ ﻫﺎى ﺗﺎﺑﺴــﺘﺎن در ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ روى ﭘﺸــﺖ ﺑﺎم دراز ﻣﻰ ﮐﺸﯿﺪ، ﻣﺪت ﻫﺎ ﺑﻪ آﺳﻤﺎن و ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﺧﯿﺮه ﻣﻰ ﺷﺪ و ﺑﻪ دﻻﯾﻞ آﻓﺮﯾﻨﺶ ﺟﻬﺎن و ﺷﮕﻔﺘﻰ ﻫﺎى آن ﻓﮑﺮ ﻣﻰ ﮐﺮد.
دﮐﺘﺮ ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ از ﻫﻤﺎن دوران ﻧﻮﺟﻮاﻧﻰ و ﺟﻮاﻧﻰ، ﻣﺸﺘﺎق ﺧﻮاﻧﺪن و ﯾﺎدﮔﯿﺮى ﭼﯿﺰﻫــﺎى ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻮد و ﻫﻤﯿﻦ وﯾﮋﮔﻰ ﺑﺎﻋﺚ ﺷــﺪ ﮐﻪ از ﻣﺤﯿﻂ روﺳــﺘﺎ ﺧﺎرج ﺷــﻮد و اﺑﺘﺪا در ﺗﻬﺮان ﺑﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﭙﺮدازد. او در داﻧﺸــﮕﺎه ﺗﻬﺮان ﺗﺤﺼﯿﻼت ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺧﻮد را در رﺷــﺘﻪ ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ ﮐﺸــﺎورزى ﺑﺎ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﺳﻄﺢ ﻧﻤﺮات ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﺎﻧﺪ و ﺑﺮاى اداﻣﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ و ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﻪ ﮐﺎﻧﺎدا ﻣﻬﺎﺟﺮت ﮐﺮد.
او ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻫﻮش ﺳﺮﺷﺎر و ﺗﻮاﻧﺎﯾﻰ ﻫﺎى زﯾﺎد در ﻋﺮﺻﻪ ﻋﻠﻢ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻮرﺳﯿﻪ داﻧﺸﮕﺎه ﮐﺎﻧﺎدا را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﯿﺎورد و ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺧﻮد را در داﻧﺸﮕﺎه آﻟﺒﺮﺗﺎى ﮐﺎﻧﺎدا اداﻣﻪ دﻫﺪ. او ﺑﺎ ﺗﻼش و ﮐﻮﺷــﺶ ﻓﺮاوان ﺧﻮد، ﺳﺎل ﻫﺎى اﺑﺘﺪاﯾﻰ اش را در ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﻪ ﯾﺎدﮔﯿﺮى زﺑﺎن و ﺗﺤﺼﯿﻞ در ﻃﻮل روز ﻣﻰ ﮔﺬراﻧﺪ. از ﻃﺮﻓﻰ ﻣﺠﺒﻮر ﺑــﻮد در ﺷــﺐ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻇﺮف ﺷــﻮى ﮐﺎر ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧــﺪ ﻣﺨﺎرج ﺧﻮد و ﺧﺎﻧﻮاده اش را ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻧﻤﺎﯾﺪ و از داﻧﺸــﮕﺎه در رﺷﺘﻪ ﻫﺎى ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ و ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ ﻣﮑﺎﻧﯿﮏ ﻓﺎرغ اﻟﺘﺤﺼﯿﻞ ﺷﻮد.
اﺳــﺘﺎد ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ ﺑﻌﺪ از ﺗﻼش ﻫﺎى ﺷــﺒﺎﻧﻪ روزى، ﻣﺪرك دﮐﺘﺮاى ﭘﺰﺷﮑﻰ و ﻓﻮق ﺗﺨﺼﺺ ﺟﺮاﺣﻰ ﻗﻠﺒﺶ را در ﮐﺎﻧﺎدا اﺧﺬ ﮐﺮد. در دﻫﻪ  1970ﺳﻤﺖ ﻫﺎى ﻣﺘﻌﺪدى را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻣﻬﻨﺪس ﺣﺮﻓﻪ اى در داﻧﺸــﮕﺎه ﺑﺮ ﻋﻬﺪه داﺷﺖ ﺗﺎ زﯾﺮﺑﻨﺎى ﯾﮏ آﻟﺒﺮﺗﺎى ﺟﺪﯾﺪ را ﭘﻰ رﯾﺰى و آﻣﺎده ﺳﺎزى ﮐﻨﺪ.
او ﭼﻨﺪ ﺳــﺎل ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻫﻤﺴــﺮ و دو ﭘﺴــﺮش ﺑﻪ ﮐﻠﯿﻮﻟﻨﺪ در اوﻫﺎﯾﻮ ﻧﻘﻞ ﻣﮑﺎن ﮐﺮد و روح ﺳــﺮﮐﺶ و ﭘﺮﺳﺸــﮕﺮش، وى را ﺑﺮاى ﯾﺎﻓﺘﻦ راﻫﮑﺎرﻫﺎى ﺟﺪﯾﺪ ﻋﻠﻤﻰ ﭘﺰﺷــﮑﻰ ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎه ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ. در اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ارﺗﺒﺎﻃﻰ ﺑﺴﯿﺎر ﻗﻮى و ﻣﻔﯿﺪ ﺑﯿﻦ ﻋﻠﻮم ﻣﻬﻨﺪﺳــﻰ و ﭘﺰﺷــﮑﻰ اﯾﺠﺎد ﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم آن، ﺟﺮﻗﻪ ﻫﺎى ﮐﺸﻔﯿﺎت ﺟﺪﯾﺪ و ﻣﻔﯿﺪ اﺳﺘﺎد و دﯾﮕﺮ داﻧﺸﻤﻨﺪان ﺑﻮد.
دﮐﺘﺮ وﯾﻠﺒﺮت ﮐﻠﻮن از اﻧﺴﺘﯿﺘﻮى ﻗﻠﺐ ﭘﺲ از  3ﺳﺎل ﮐﺎر ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ در ﮐﻠﯿﻨﯿﮏ ﮐﻠﯿﻮﻟﻨﺪ اوﺗﺎوا از او درﺧﻮاﺳــﺖ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﻰ ﺗﯿﻢ ﻗﻠﺐ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ اﯾﻦ اﻧﺴــﺘﯿﺘﻮ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮد. در اﯾﻦ زﻣﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻠﻔﯿﻖ ﻋﻠﻮم ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ و ﭘﺰﺷﮑﻰ ﺑﻪ او ﮐﻤﮏ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ داﻧﺶ ﻧﻮﯾﻨﻰ در زﻣﯿﻨﻪ اﻋﻀﺎى ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ دﺳﺖ ﯾﺎﺑﺪ و ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﻰ ﻗﻠﺐ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ اﻧﺴــﺎن را اﺧﺘﺮاع ﮐﻨﺪ. او در ﯾﮑﻰ از ﻣﺠﺎﻣﻊ ﻋﻠﻤﻰ درﺑﺎره اﯾﻦ اﺧﺘﺮاع ﺧﻮد ﮔﻔﺖ: ﻣﻦ ﺑﺴــﯿﺎر اﻧﺴﺎن ﻫﺎﯾﻰ را دﯾﺪه ام ﮐﻪ در ﺳﻨﯿﻦ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﻮاﻧﻰ، ﻧﻮﺟﻮاﻧﻰ، ﻣﯿﺎﻧﺴﺎﻟﻰ و ﭘﯿﺮى دﭼﺎر ﺳﮑﺘﻪ ﻗﻠﺒﻰ ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ و ﻣﻰ ﻣﯿﺮﻧﺪ. اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﺴﯿﺎر ﺗﻠﺦ و ﺳﺨﺘﻰ اﺳﺖ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﮐﻪ دﮐﺘﺮ ﻣﻰ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﺷﺨﺺ ﺑﯿﻤﺎر از ﮐﺎر اﻓﺘﺎده اﺳﺖ و دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻃﺒﯿﻌﻰ و ﺧﻮب ﮐﺎر ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ و ﻣﻦ ﺑﺴــﯿﺎر ﺑﺴــﯿﺎر ﻣﺘﺄﺛﺮ و ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﻰ ﺷﻮم و ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻠﻰ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﯾﮏ راه ﺣﻞ ﺑﺮاى اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺰرگ ﺑﺎﺷﻢ.".
ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﺘﺎد ﺗﻮﻓﯿﻖ ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ Tofy Mousivand ﻣﺸﻬﻮر اﺳﺖ، اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﺑﺴــﯿﺎرى را ﺑﻪ ﺛﺒﺖ رﺳﺎﻧﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎ ﻗﻠﺐ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ ﺑﻮد. اﯾﻦ اﺧﺘﺮاع ﺷــﺎﻣﻞ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژى ﺑﺎى ﭘﺲ ﻣﻰ ﺑﺎﺷــﺪ؛ ﯾﻌﻨﻰ ﺗﻮاﻧﺎﯾﻰ ﮐﻨﺘﺮل از راه دور را دارد ﮐــﻪ ﭘﺲ از ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘــﻦ در ﺑﺪن ﺑﯿﻤﺎر، ﻣﻰ ﺗﻮان از ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺎﻫــﻮاره، اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ و ﺗﻠﻔﻦ از وﺿﻌﯿﺖ آن اﻃﻼع ﯾﺎﻓﺖ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ از وﺿﻌﯿﺖ ﺳﻼﻣﺖ ﺑﯿﻤﺎر آﮔﺎه ﺷﺪ؛ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﻣﮑﺎن ارﺳﺎل ﺑﺮق ﺑﻪ آن ﺑﺪون اﯾﺠﺎد ﺳﻮراخ در ﺑﺪن را ﻧﯿﺰ دارد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪ از ﻃﺮﯾﻖ ﺳﯿﺴــﺘﻢ اﻟﮑﺘﺮوﻣﻐﻨﺎﻃﯿﺴﻰ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﻰ ﺷﻮد.
از دﯾﮕﺮ اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﻣﻬﻢ اﺳﺘﺎد ﻣﻰ ﺗﻮان ﺑﻪ ﺗﻌﯿﯿﻦ DNA اﻧﺴﺎن ﺑﺎ اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺖ و ﺑﺪون ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻗﻄﺮه اى ﺧﻮن اﺷــﺎره ﮐﺮد. اﯾﻦ دﺳــﺘﺎورد ﺑﺴــﯿﺎر ﻣﻬﻢ ﺑﺮاى ﺗﺸــﺨﯿﺺ ﻫﻮﯾﺖ ﻣﺮدﮔﺎن در ﺳﻮاﻧﺢ و اﺗﻔﺎﻗﺎت، ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎد اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻰ ﺷﻮد. ﻫﻤﭽﻨﯿــﻦ ﺑﺮاى ﻧﻮزادان و ﺑﯿﻤﺎران ﻗﻠﺒﻰ ﻧﯿﺰ ﮐﺎرﺑﺮدﻫﺎى ﺑﺴــﯿﺎر زﯾﺎدى دارد. ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﻮﺳﯿﻮﻧﺪ  144اﺧﺘﺮاع ﭘﺰﺷﮑﻰ دﯾﮕﺮ را ﻧﯿﺰ در ﮐﺎرﻧﺎﻣﻪ درﺧﺸﺎن ﺧﻮد دارد؛ از ﺟﻤﻠﻪ ﺳــﺎﺧﺖ زﯾﺮﭘﯿﺮاﻫﻨﻰ ﮐﻪ ﻣﻰ ﺗﻮاﻧﺪ ﻓﺸﺎر ﺧﻮن و ﮐﺎرﮐﺮد ﻗﻠﺐ را 
در ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﻗﻠﺒﺸﺎن ﺧﻮب ﮐﺎر ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ، ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ.
ﭘﺮوﻓﺴــﻮر ﺗﻮﻓﯿﻖ ﻣﻮﺳــﯿﻮﻧﺪ در ﻃﻰ ﺣﺮﮐﺖ ﻋﻠﻤﻰ ﺧﻮد در ﻃﻮل  80ﺳــﺎل، ﻣﻘﺎﻻت و ﮐﺘﺎب ﻫﺎى ﺑﺴــﯿﺎر زﯾﺎدى درﺑﺎره ﻋﻠﻮم ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ و ﭘﺰﺷﮑﻰ از ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺎى ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﺴﯿﺎرى از ﻣﻘﺎﻻت و ﮐﺘﺎب ﻫﺎى او در اﮐﺜﺮ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت و ﻓﺴــﺘﯿﻮال ﻫﺎى ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻘﺎﻟﻪ و ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﮐﺘﺎب ﺑﺮﺗﺮ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪه 
و ﺟﺎﯾﺰه درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ.
ﻣﻮﺳــﯿﻮﻧﺪ ﭘﺲ از  37ﺳــﺎل دورى از وﻃﻦ، در ﺳﺎل  1381ﺑﻪ اﯾﺮان آﻣﺪ. وى ﮐﻪ ﺑﺮاى ﺷــﺮﮐﺖ در ﻫﻤﺎﯾﺶ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﻰ ﺑﻮﻋﻠﻰ ﺳــﯿﻨﺎ دﻋﻮت ﺷــﺪه ﺑﻮد، ﺑﻪ زادﮔﺎﻫﺶ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده و اﻫﺎﻟﻰ ﺷﻬﺮش دﯾﺪار ﮐﺮد. وى در اﯾﻦ ﺳﻔﺮ آﻣﺎدﮔﻰ ﺧﻮد را ﺑﺮاى ﺗﺄﺳﯿﺲ داﻧﺸﮕﺎه و ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻰ ﺑﺰرگ در ﮐﯿﺶ ﺑﺎ ﻫﺰﯾﻨﻪ 
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮد اﻋﻼم ﻧﻤﻮد.
او درﺑﺎره ﮐﻮدﮐﻰ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ اﺳــﺖ: ﺧﺎﻧﻮاده ﺷــﻠﻮﻏﻰ ﺑﻮدﯾﻢ، ﺳــﺎده زﻧﺪﮔﻰ ﮐــﺮدن را دوﺳــﺖ دارم، ﮔﻠﻪ ﭼﺮاﻧﻰ و دﻋﻮا و آﺷــﺘﻰ و ﻋﯿﺪ ﻧــﻮروز و ... ﻣﻦ ﺧﯿﻠﻰ ﺧﻮﺷــﺒﺨﺖ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭘﺪرم ﮔﺬاﺷــﺖ درس ﺑﺨﻮاﻧﻢ، ﻓﺮﺻﺘﻰ ﮐﻪ ﻧﺼﯿﺐ 
ﺧﻮاﻫﺮاﻧﻢ ﻧﺸﺪ!...".
وى، ﻫﻢ اﮐﻨﻮن رﺋﯿﺲ ﺑﺨﺶ ﻗﻠﺐ و ﻋﺮوق اﻧﺴﺘﯿﺘﻮى ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻗﻠﺐ داﻧﺸﮕﺎه 
اوﺗﺎوا و ﻋﻀﻮ اﻓﺘﺨﺎرى ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﻰ اﯾﺮان اﺳﺖ.
)ﻣﻨﺒﻊ: ﺳﺎﯾﺖ ﺷﺮﮐﺖ ﭘﮕﺎه ﺳﯿﺴﺘﻢ


ادامه مطلب ادامه مطلب

ﻣﺎر و اره

1398/05/17
14:07
امیرحسین ستوده بیدختی امیرحسین ستوده بیدختی
ﺷــﺒﻰ ﻣﺎر ﺑﺰرﮔﻰ ﺑﺮاى ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﻏﺬا وارد دﮐﺎن ﻧﺠﺎرى ﻣﻰ ﺷــﻮد. ﻋﺎدت ﻧﺠــﺎر اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ رﻓﺘﻦ، ﺑﻌﻀﻰ از وﺳــﺎﯾﻞ ﮐﺎرش را روى ﻣﯿﺰ ﺑﮕﺬارد. آن ﺷــﺐ ﻫﻢ اره روى ﻣﯿﺰ ﺑﻮد. ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﺎر ﮔﺸــﺘﻰ ﻣﻰ زد ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ اره ﮔﯿﺮ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ و ﮐﻤﻰ زﺧﻤﻰ ﻣﻰ ﺷﻮد. ﻣﺎر ﺧﯿﻠﻰ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﻰ ﺷﻮد و ﺑﺮاى دﻓﺎع از ﺧﻮد، اره را ﮔﺎز ﻣﻰ ﮔﯿﺮد ﮐﻪ ﺳــﺒﺐ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰى دور دﻫﺎﻧﺶ ﻣﻰ ﮔﺮدد. او ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻰ اﻓﺘﺎده و ﻓﮑﺮ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ اره ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮده و اﮔﺮ ﮐﺎرى ﻧﮑﻨﺪ ﻣﺮﮔﺶ ﺣﺘﻤﻰ اﺳﺖ. ﺑﺮاى آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر از ﺧﻮد دﻓﺎع ﻣﻰ ﮐﻨﺪ و ﺑﺪﻧﺶ را دور اره ﻣﻰ ﭘﯿﭽﺪ و اره را ﻓﺸﺎر ﻣﻰ دﻫﺪ.
ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﻧﺠﺎر آﻣﺪ روى ﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﺟﺎى اره، ﻻﺷــﻪ ﻣﺎرى ﺑﺰرگ و زﺧﻢ آﻟﻮد را دﯾﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻰ ﻓﮑﺮى و ﺧﺸﻢ زﯾﺎد ﻣﺮده ﺑﻮد.

در ﻟﺤﻈﻪ ﺧﺸﻢ ﻣﻰ ﺧﻮاﻫﯿﻢ دﯾﮕﺮان را ﺑﺮﻧﺠﺎﻧﯿﻢ اﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻰ ﺷﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺧﻮدﻣﺎن را رﻧﺠﺎﻧﺪه اﯾﻢ و ﻣﻮﻗﻌﻰ اﯾﻦ را درك ﻣﻰ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﻰ دﯾﺮ ﺷــﺪه اﺳــﺖ. در زﻧﺪﮔﻰ ﻻزم اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮔﺬﺷﺖ و ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﻰ ﮐﻨﯿﻢ از اﺗﻔﺎق ﻫﺎ، آدم ﻫﺎ، رﻓﺘﺎرﻫﺎ و ﮔﻔﺘﺎرﻫﺎ.


ادامه مطلب ادامه مطلب

مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مطالب ابر داستانک

مهندسی و مدیریت ساخت پروژه - مطالب ابر داستانک,مدیریت ساخت ,مدیریت پروژه, مدیریت پروژه های ساخت, مدیریت پروژه و ساخت,مدل سازی اطلاعات ساختمان,مدیریت ساخت
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به مهندسی و مدیریت ساخت پروژه است. |طراحی و توسعه:امیرحسین ستوده بیدختی|
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic